تاثیر شیوه های فرزندپروری بر رشد روانی و تحصیلی دانش آموزان

در دهه های اخیر، تاثیر شیوه های فرزندپروری بر رشد روانی و تحصیلی دانش آموزان از جمله موضوعات مورد توجه پژوهشگران و متخصصان تعلیم و تربیت قرار گرفته است. شیوه های فرزندپروری به عنوان مجموعه ای از رفتارها، نگرش ها و روش های والدین در برخورد با فرزندان خود، می تواند تاثیرات عمیقی بر ابعاد مختلف رشد آن ها، از جمله رشد روانی و تحصیلی داشته باشد. پژوهش های مختلف نشان داده اند که شیوه های فرزندپروری موثر، به ویژه شیوه های مستند به حمایت عاطفی و انضباطی، موجب افزایش اعتماد به نفس، خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی در دانش آموزان می شود. در مقابل، شیوه های فرزندپروری ناهمخوان و سهل انگارانه می تواند موجب بروز مشکلات رفتاری، کاهش اعتماد به نفس، اضطراب و افت تحصیلی در کودکان و نوجوانان گردد. این مقاله مروری با بررسی پژوهش های گذشته، به تحلیل ارتباط میان شیوه های فرزندپروری و تاثیر آن ها بر رشد روانی و تحصیلی دانش آموزان پرداخته و به ارائه راهکارهایی برای بهبود شیوه های فرزندپروری در جهت ارتقاء بهبود وضعیت روانی و تحصیلی دانش آموزان می پردازد.

کلیدواژه ها:

شیوه های فرزندپروری ، رشد روانی ، رشد تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، اعتماد به نفس.