ارزیابی و انتخاب مرحله ای روش های تامین مالی کسب وکارهای نوپا با بهره گیری از نظریه تکامل سازمانی و روش تصمیم گیری تاپسیس

این پژوهش با هدف ارائه یک مدل تصمیم گیری جامع برای انتخاب مناسب ترین روش تامین مالی در مراحل مختلف چرخه عمر کسب وکارهای نوپا انجام شده است. با اتکا بر نظریه تکامل سازمانی، پنج نیاز اساسی شامل نیاز به بقا، نیاز به جست وجو، نیاز به مربی گری، نیاز به استقلال و نیاز به سرمایه به عنوان معیارهای اصلی ارزیابی شناسایی گردید. همچنین بر اساس مرور منظم ادبیات، دوازده روش تامین مالی متداول در زیست بوم نوآوری کشور به عنوان گزینه های تصمیم گیری انتخاب شد. برای تحلیل گزینه ها، از روش تصمیم گیری چندمعیاره تاپسیس استفاده شد که امکان ارزیابی گزینه ها با توجه به وزن دهی مرحله ای معیارها را فراهم می آورد. نتایج نشان داد که اولویت روش های تامین مالی در طول چرخه عمر استارت آپ ثابت نیست و با تغییر نیازهای تکاملی سازمان دستخوش تغییر می شود. در مرحله اولیه، روش هایی مانند سرمایه گذار خطرپذیر شرکتی و شتابدهنده۲ها بیشترین انطباق را با نیازهای استارت آپ ها دارند، در حالی که در مراحل میانی و پایانی، ابزارهای بدهی محور نظیر بانک ها، اوراق قرضه کوچک و تامین مالی جمعی مبتنی بر وام عملکرد بهتری نشان می دهند. این یافته ها بر ضرورت انتخاب مرحله محور روش تامین مالی تاکید دارد و می تواند برای کارآفرینان، سرمایه گذاران و سیاست گذاران اکوسیستم نوآوری کاربردهای مدیریتی ارزشمندی به همراه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری چندمعیاره ، تامین مالی ، استارت اپ ، روش تاپسیس