هوش مصنوعی در مدیریت شهری و شهرسازی: کاربرد AI برای پیش بینی ترافیک و بهینه سازی فضاهای شهری

هوش مصنوعی در مدیریت شهری و شهرسازی: کاربرهوش مصنوعی (AI) به عنوان فناوری تحول آفرین، نقش محوری در مدیریت شهری و شهرسازی ایفا می کند و چالش های پیچیده ای مانند ترافیک سنگین و ناکارآمدی فضاهای عمومی را حل می نماید. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و بر پایه مرور روایی ادبیات (۲۰۲۰–۲۰۲۵) و مطالعه موردی شهرداری تهران، به بررسی کاربردهای AI در پیش بینی ترافیک (با مدل های یادگیری عمیق مانند LSTM و CNN) و بهینه سازی فضاهای شهری (با الگوریتم های ژنتیک و شبکه های عصبی برای طراحی پایدار) می پردازد. روش شناسی شامل تحلیل داده های ترافیکی واقعی از سامانه های هوشمند شهرداری، مصاحبه نیمه ساختاریافته با مدیران شهری و شبیه سازی مدل های AI با ابزارهایی مانند Python و TensorFlow است. نتایج نشان می دهد که مدل های AI دقت پیش بینی ترافیک را تا ۸۵ درصد افزایش می دهند، زمان سفر را تا ۳۴ درصد کاهش می دهند و فضاهای شهری را با کاهش ۲۴ درصدی مصرف انرژی و انتشار CO₂ بهینه می کنند. این عوامل بهره وری منابع را افزایش داده و اصول شهر هوشمند را تقویت می کنند. در تحلیل، بر اساس نظریه های حکمرانی محلی پاسخگو و مدل تحلیل نهادی، تاکید شده که ادغام AI با برنامه ریزی شهری ضروری است. پیشنهادها شامل توسعه سامانه های AI یکپارچه، آموزش مدیران شهری و سرمایه گذاری در زیرساخت های داده است. این مطالعه می تواند مبنایی برای سیاست گذاری در شهرداری های متوسط ایران فراهم کند و بر ضرورت بهره گیری از AI برای توسعه پایدار تاکید دارد.د AI برای پیش بینی ترافیک و بهینه سازی فضاهای شهری

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت شهری ، پیش بینی ترافیک ، یادگیری ماشین ، شهر هوشمند ، مدل LSTM