تاثیر مصالح بازیافتی بر ردپای کربن ساختمان

صنعت ساختمان به عنوان یکی از بزرگترین مصرف کنندگان انرژی و منابع طبیعی و همچنین یکی از منابع اصلی انتشار گازهای گلخانه ای، نقشی حیاتی در تغییرات اقلیمی ایفا می کند. ردپای کربن (Carbon Footprint) ساختمان ها، به ویژه در مراحل تولید مصالح اولیه (مانند سیمان و فولاد)، سهم قابل توجهی در انتشار جهانی دی اکسید کربن دارد. این پژوهش به بررسی کمی تاثیر جایگزینی مصالح سنتی با مصالح بازیافتی (مانند سنگدانه بتن بازیافتی - RCA) بر کاهش این ردپای کربن می پردازد. با استفاده از چارچوب ارزیابی چرخه حیات (LCA) و مقایسه انتشار کربن در دو سناریوی ساختمانی (سناریوی مرجع و سناریوی استفاده از مصالح بازیافتی)، میزان صرفه جویی بالقوه در انتشار CO۲ محاسبه شده است. نتایج نشان می دهد که استفاده استراتژیک از مصالح بازیافتی می تواند به طور چشمگیری پایداری زیست محیطی پروژه های ساختمانی را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

ردپای کربن ، ارزیابی چرخه حیات (LCA) ، مصالح بازیافتی ، سنگدانه بتن بازیافتی (RCA) ، توسعه پایدار