مدیریت یکپارچه پروژه های عمرانی و زیرساختی شهری در شهرداری ها: راهکارهای اجرایی برای افزایش بهره وری و کیفیت ساخت

مدیریت یکپارچه پروژه های عمرانی و زیرساختی در شهرداری ها، چارچوبی نوآورانه برای دستیابی به شهرهای تاب آور و شهروندمحور به شمار می رود که بر هم افزایی مراحل طراحی، اجرا و ارزیابی تاکید دارد. این رویکرد، با ادغام فرآیندهای نهادی، فنی و مالی، امکان غلبه بر چالش های ساختاری نظیر ناهماهنگی سازمانی و محدودیت منابع را فراهم می آورد و به ارتقای کیفیت زندگی شهری کمک می کند. این مقاله، با استناد به تجربیات مستند از شهرداری های تهران، اصفهان و یزد، راهکارهایی عملی برای تقویت کارایی و کیفیت ارائه می دهد. در تهران، پروژه انتقال آب در پهنه شمال غرب، با هماهنگی میان شهرداری و شرکت آب و فاضلاب، موانع اجرایی را زدود و پایداری شبکه آبی را افزایش داد، که این امر بر اساس بازدیدهای میدانی اخیر فرمانداری تهران، تسریع در بهره برداری را ممکن ساخته است. در اصفهان، توسعه رینگ چهارم و تعریض پل های کلیدی، با بهره گیری از مدل های مشارکتی، ترافیک را روان تر کرد و فضاهای شهری را بهینه ساخت، همان گونه که در افتتاح بیش از ۷۰ پروژه عمرانی اخیر شهرداری اصفهان گزارش شده است. همچنین، در یزد، سامانه پایش پروژه های عمرانی با تمرکز بر فناوری اطلاعات، هزینه ها را کنترل و پیشرفت را تسریع کرده، که رئیس سازمان فاوا شهرداری یزد بر نقش آن در جلوگیری از اتلاف منابع تاکید ورزیده است. بررسی این پروژه ها، نقش همسویی نهادی و فناوری های هوشمند را در غلبه بر چالش های اجرایی برجسته می سازد و نشان می دهد چگونه ابزارهای دیجیتال مانند سامانه های مدیریت پروژه، نظارت واقعی را تضمین می کنند. یافته ها بر ادغام مدیریت منابع و نظارت هوشمند دلالت دارند و بر ضرورت اصلاح الگوهای مصرف و بومی سازی استانداردهای زیست محیطی تاکید می ورزند، بر پایه گزارش های سازمان شهرداری ها و دهیاری های کشور. در نهایت، پیشنهادهایی برای سیاست گذاران شهری مطرح می گردد تا با تمرکز بر ظرفیت سازی انسانی و جذب سرمایه های پایدار، پروژه ها با نگاهی آینده نگرانه و کارآمد پیش رانده شوند و توسعه شهری به سمت پایداری سوق یابد.

کلیدواژه ها:

مدیریت یکپارچه عمرانی ، بهره وری پروژه های شهری ، کیفیت ساخت زیرساختی ، همسویی نهادی شهرداری