بازطراحی فرآیندهای تصمیم سازی و تصمیم گیری در شهرداری ها برای افزایش کارآمدی مدیریت شهری

در میان موج چالش های شهرنشینی نوین در ایران، که با رشد سریع جمعیت شهری به بیش از هفتاد درصد کل جمعیت همراه بوده و مسائلی چون نابرابری اجتماعی، آلودگی هوا و کمبود مسکن را تشدید کرده، بازطراحی فرآیندهای تصمیم سازی و تصمیم گیری در شهرداری ها به عنوان کلیدی برای حکمرانی شهری تاب آور و شهروندمحور برجسته می شود. این نوشتار، با اتکا به چارچوبی عملی، بر مرزبندی دقیق مسئولیت ها، هموارسازی جریان های اداری، برانگیختن تعامل ذی نفعان، بهره مندی از نشانگرهای عملکردی هوشمند و چرخه های نظارت پویا تاکید می ورزد. بر اساس گزارش سازمان ملل در زمینه سکونتگاه های انسانی، که بر سیاست های شهری ملی در کشورهای در حال توسعه تمرکز دارد، چنین بازطراحی هایی می توانند هماهنگی میان سطوح دولتی را تقویت کنند و سرمایه گذاری ها را به سوی اولویت های محلی هدایت نمایند. با استناد به تجربیات مستند بومی، مانند برنامه های هوشمندسازی تهران که مشارکت شهروندی را در بودجه ریزی محلی افزایش داده، و جهانی، نظیر مدل های بوگوتا در آمریکای لاتین برای حکمرانی مشارکتی، راهبردهایی برای پیوند واحدهای فنی، برنامه ریزی و مالی پیشنهاد می گردد تا تداخلات سازمانی کم رنگ شود و تصمیم ها بر دانش نوین و دستاوردهای شهری پیشین استوار بماند. گزارش های وزارت کشور ایران نیز بر ضرورت استانداردسازی رویه ها برای کاهش تکرار فعالیت ها و بهبود هماهنگی تاکید دارند، که این امر اجرای طرح های شهری را تسهیل می کند. این رویکرد، چابکی و پاسخگویی را در مدیریت شهری فزونی می بخشد، منابع را بهینه می سازد و به حکمرانی مشارکتی پایدار می انجامد، جایی که شهروندان نه تنها مصرف کننده خدمات، بلکه شریک فعال در تصمیم گیری ها هستند. در نهایت، این چارچوب، مدیران شهری را به سوی مدل هایی مبتنی بر داده و تعامل فراگیر سوق می دهد تا شهرها را به فضاهایی ایمن، عادلانه و پویا تبدیل کنند. کلمات کلیدی: بازآفرینی تصمیم سازی، کارآمدی محلی، حکمرانی تاب آور، مدیریت هوشمند شهری.

کلیدواژه ها:

بازطراحی تصمیم سازی ، شفاف سازی مسئولیت ها ، هم افزایی سازمانی ، حکمرانی مشارکتی ، نظارت پیوسته