بررسی عملکرد جداگرهای لرزه ای (LRB) همراه با میراگرهای ویسکوز تحت رکوردهای نزدیک گسل

تکنولوژی استفاده از جداگرها و میراگرهای لرزهای، یکی از رویکردهای نوین طراحی لرزهای ساختمانها می باشد، که به صورت گسترده در مناطق لرزه خیز برای طراحی و اجرای ساختمانهای مهم بکار می رود. جداسازها به دلیل داشتن سختی نسبی زیاد در جهت قائم و سختی بسیار اندک در جهت افقی ، در برابر نیروهای زلزله منعطف می باشند. این قابلیت منجر به جذب انرژی حاصل از زلزله شده و نهاتایباعث کاهش نیروهای انتقال یافته به روبنا می گردد. در سالهای اخیر استفاده از این نوع سیستم ها در سازهها افزایش یافته است ، اما ترکیب انواع جداسازها با میراگرهای لرزهای، تحت اثر زلزله های نزدیک گسل ، از مباحث جدید در مهندسی زلزله می باشد. در این مقاله ازسیستم جداساز لرزهای از نوع LRB و میراگرهای ویسکوز جهت بررسی عملکرد لرزهای سازههای بتنی مورد استفاده قرار گرفته است ، این مدل تحت تحلیل های غیر خطی برای رکوردهای نزدیک گسل و ارزیابی شده و نتایج حاصل نشان می دهد، استفاده از این سیستم ها باعث کاهش برش پایه ی سازه می -گردد، اما به دلیل اثر ویژهی مولفه قائم در مناطق نزدیک گسل جابجایی جداگرها قابل ملاحظه می باشد. بنابراین در چنین مناطقی جهت حصول نتایج بهتر و بهبود قابلیت جذب انرژی این سیستم ها، باید از جداسازهایی با ابعاد بزرگتر و یا از ترکیب این جداگرها با انواع میراگرها بهره گرفت .

کلیدواژه ها:

جداگر لرزه ای ، میراگر ویسکوز ، نزدیک گسل ، تکیه گاه هسته سربی .