مقایسه میراگرهای اصطکاکی با میراگرهای جرمی بر عملکرد و پاسخ لرزه ای سازه و بهبود راندمان آن

کنترل پاسخ لرزه ای سازه ها از جمله مسائل حیاتی در مهندسی زلزله است که می تواند به کاهش خسارات جانی و مالی ناشی از زمین لرزه منجر شود. یکی از روش های موثر در این زمینه استفاده از میراگرهاست که با جذب و استهلاک انرژی لرزه ای، نیروها و تغییرمکان های سازه را کاهش می دهند. میراگرها شامل انواع مختلفی مانند میراگر اصطکاکی و میراگر جرمی تنظیم شونده هستند که هر یک ویژگی های دینامیکی متفاوتی دارند و تاثیر آن ها بر رفتار سازه بستگی به ارتفاع سازه و مشخصات رکورد زلزله دارد. در این پژوهش اثر دو نوع میراگر بر سازه های ۳، ۷ و ۱۲ طبقه تحت زلزله های مختلف بررسی شد. نتایج نشان داد که در سازه های کوتاه (۳ طبقه)، میراگر اصطکاکی بیشترین کاهش برش پایه و کاهش قابل توجهی در تغییرمکان جانبی ایجاد کرد، در حالی که میراگر جرمی تنظیم شونده تغییرمکان را بهتر کنترل نمود. در سازه های متوسط (۷ طبقه)، میراگر جرمی تنظیم شونده نقش برجسته تری در کاهش برش پایه داشت، اما میراگر اصطکاکی در کاهش تغییرمکان تحت برخی زلزله ها موثرتر بود. در سازه های بلند (۱۲ طبقه)، میراگر جرمی تنظیم شونده بیشترین کاهش برش پایه را فراهم کرد، در حالی که میراگر اصطکاکی کنترل بهتری بر تغییرمکان جانبی بام داشت. به طور کلی می توان نتیجه گرفت که کارایی میراگرها تابعی از ارتفاع سازه و ویژگی های رکورد زلزله است؛ میراگر اصطکاکی در سازه های کوتاه و میراگر جرمی تنظیم شونده در سازه های بلندتر برای کاهش برش پایه و کنترل تغییرمکان، هر یک در شرایط مناسب، کارآمدتر عمل می کنند.

کلیدواژه ها:

میراگر اصطکاکی ، میراگر جرمی ، پاسخ لرزه ای ، برش پایه ، شکل پذیری