معیارهای مهم مسکن در محلات شهر بجنورد

امروزه مسکن مفهومی فراتر از یک سرپناه پیدا نموده و نقش مهمی در چگونگی کیفیت کالبدی شهرها دارا است. در واقع یکی از راههای مهم آگاهی از وضعیت مسکن در فرایند برنامه ریزی مسکن استفاده از شاخصهای مسکن است. این شاخص ها که بیانگر وضعیت کمی و کیفی مساکن در هر مقطع زمانی است میتواند به عنوان راهنمایی مناسب برای بهبود برنامه ریزی مسکن در آینده مورد توجه قرار بگیرد؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف سطح بندی محلات شهر بجنورد بر اساس شاخصهای مسکن صورت گرفته است. پژوهش از لحاظ ماهیت توصیفی - تحلیلی و بنابر هدف کاربردی است. روش گردآوری اطلاعات به صورت اسنادی کتابخانه ای است. در این پژوهش برای رتبه بندی محلات از ۱۱ شاخص مرتبط با کیفیت مسکن بهره گرفته شد و همچنین برای سطح بندی محلات از مدل و اسپاس استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل ۴۲ محله از شهر بجنورد است. بر اساس نتایج حاصل مشخص شد که نیمی از محلات (۲۲) محله) شهر بجنورد در وضعیت مطلوب و کاملا مطلوب مسکن به سر میبرند در مقابل ۲۸ درصد از محلات شهر در وضعیت نسبتا مطلوب قرار دارند که تعداد جمعیت موجود در این سطح برابر با ۳۱ درصد از کل جمعیت شهر میباشد. در نهایت وضعیت نامطلوب مسکن قرار دارد که تعداد ۸ محله (۱۹) درصد محلات از شهر را در خود جای داده است. مجموع جمعیت موجود در این محلات برابر با ۱۷ درصد از جمعیت شهر است که در پهنه ای به مساحت ۹۷۳ هکتار ۳۰ درصد مساحت کل شهر استقرار یافته اند.

کلیدواژه ها:

مسکن ، خوشه بندی ، مدل و اسپاس ، شهر بجنورد