(نقشه برداری در ارزیابی ریسک ساخت وساز و نظارت بر ضوابط شهرسازی)

این مقاله به بررسی نقش حیاتی فناوری های نقشه برداری نوین، به ویژه سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS)، سنجش از دور و تصاویر هوایی/پهپادی، در فرآیندهای ارزیابی ریسک ساخت وساز و نظارت بر انطباق با ضوابط شهرسازی می پردازد. توسعه شهری سریع، چالش های متعددی از جمله افزایش ریسک های ژئوتکنیکی، سازه ای و عدم رعایت مقررات شهرسازی را به همراه دارد. هدف اصلی این پژوهش، تبیین این موضوع است که چگونه داده های مکانی با دقت بالا می توانند به عنوان ابزارهای پیشگیرانه و کنترلی عمل کنند. نتایج نشان می دهد که تلفیق مدل سازی سه بعدی محیط شهری با تحلیل های مکانی در GIS، امکان پایش دقیق لحظه ای تخلفات (مانند تجاوز به عقب نشینی یا افزایش سطح اشغال غیرمجاز) و همچنین برآورد دقیق تر پارامترهای خطر (مانند نزدیکی به گسل یا شیب ناپایدار) را فراهم می آورد. استفاده سیستمی از این فناوری ها، نه تنها ایمنی سازه ها را ارتقا می دهد، بلکه شفافیت و کارایی نظارت های شهری را به شکل چشمگیری بهبود می بخشد.

کلیدواژه ها:

نقشه برداری شهری ، ارزیابی ریسک ، GIS ، نظارت شهرسازی ، ایمنی سازه ، سنجش از دور ، پهپاد