(توسعه شهری و تراکم در شهرداری ساری: تاثیر فزاینده تراکم ساختمانی بر مولفه های دسترسی و کیفیت خدمات عمومی

این پژوهش با هدف ارزیابی کمی تاثیر فزاینده تراکم ساختمانی بر مولفه های دسترسی و کیفیت خدمات عمومی در شهر [ساری ] انجام شده است. در دنیای امروز، مدیریت توسعه شهری نیازمند مدل سازی داده محور است. این تحقیق با استفاده از داده های مربوط به پنج منطقه شهری با سطوح مختلف تراکم، به بررسی همبستگی و تاثیر تراکم بر سرانه های فضای سبز، دسترسی به حمل و نقل عمومی و سرانه آموزشی پرداخته است. روش تحقیق مورد استفاده، کمی و تحلیلی بوده و تجزیه و تحلیل داده ها با بهره گیری از نرم افزار SPSS انجام شده است. نتایج تحلیل های آماری (شامل ضرایب همبستگی پیرسون و مدل رگرسیون چندگانه) نشان داد که افزایش تراکم ساختمانی به طور معنی داری با کاهش سرانه فضای سبز (ضریب همبستگی: ۰.۷۸-) و افزایش زمان انتظار در ایستگاه های حمل و نقل عمومی (ضریب همبستگی: ۰.۶۵+) همراه است. مدل رگرسیون نیز نشان داد که تراکم ساختمانی تا ۶۲ درصد از واریانس مربوط به کیفیت خدمات عمومی را تبیین می کند. در نتیجه، توسعه بدون برنامه ریزی مبتنی بر ظرفیت زیرساخت ها، منجر به کاهش محسوس کیفیت زندگی شهری می شود. پیشنهادات تحقیق شامل الزام شهرداری به رعایت ضریب اصلاحی در طرح تفصیلی برای پروژه های با تراکم بیش از حد مجاز و توسعه متوازن زیرساخت ها در مناطق در حال توسعه است.

کلیدواژه ها:

تراکم ساختمانی ، کیفیت خدمات عمومی ، توسعه شهری ، مدل سازی آماری ، SPSS