تبیین رابطه بین نظام درآمدی شهرداری ها و کیفیت خدمات عمومی شهری

پایداری نظام درآمدی شهرداری ها از عوامل محوری در ارتقای کیفیت خدمات عمومی شهری و افزایش رضایت شهروندان به شمار می رود. پژوهش حاضر با هدف تبیین رابطه میان نظام درآمدی شهرداری ها و کیفیت خدمات عمومی شهری با نقش میانجی رضایت شهروندان انجام شد. از منظر روش شناسی، تحقیق حاضر از نوع کاربردی توصیفی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) است. جامعه آماری شامل ۲۶۵ نفر از مدیران مالی، کارکنان شهرداری و کارشناسان خدمات شهری در کلان شهرهای منتخب ایران بوده و ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای با مقیاس پنج درجه ای لیکرت است که روایی و پایایی آن به تایید رسید.یافته های مدل معادلات ساختاری نشان داد که نظام درآمدی شهرداری ها تاثیر مستقیم و معناداری بر کیفیت خدمات عمومی شهری دارد (β=۰.۴۲). همچنین رضایت شهروندان به عنوان متغیر میانجی بخشی از این اثر را منتقل می کند (اثر غیرمستقیم β=۰.۳۷). از میان ابعاد نظام درآمدی، سهم متغیرهای عدالت مالی (β=۰.۴۱) و شفافیت مالی (β=۰.۳۶) بیشترین تاثیر را در شکل گیری رضایت شهروندان داشته اند. مقدار ضریب تبیین R² برای متغیر کیفیت خدمات شهری برابر با ۰.۶۱ به دست آمد که بیانگر تبیین بیش از ۶۰ درصد از تغییرات این متغیر توسط عوامل مالی و رضایتی است.نتایج حاکی از آن است که اصلاح ساختار مالی شهرداری ها با تاکید بر تنوع بخشی به منابع، شفافیت بودجه ای و عدالت مالی نقش تعیین کننده ای در افزایش کیفیت خدمات و تقویت اعتماد اجتماعی شهروندان دارد. بر این اساس، گذار از نظام درآمدی ناپایدار به الگوی حکمرانی مالی داده محور، شفاف و پایدار، شرط اساسی بهبود کارایی خدمات شهری و دستیابی به توسعه محلی پایدار محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

پایداری درآمدی شهرداری ها ، کیفیت خدمات عمومی شهری ، رضایت شهروندان ، شفافیت مالی ، حکمرانی مالی داده محور