اصول طراحی و انواع فضاهای اجتماعی در مجتمع های مسکونی معاصر با رویکرد افزایش تعاملات اجتماعی

امروزه با رشد سریع شهرنشینی و افزایش تراکم جمعیت در محیطهای شهری، نقش مجتمع های مسکونی به عنوان بستر اصلی زیست انسان شهری، بیش از پیش اهمیت یافته است. با این حال در بسیاری از مجتمع های مسکونی معاصر ، ضعف در طراحی فضاهای اجتماعی، سبب کاهش تعاملات اجتماعی، حس تعلق و انسجام اجتماعی میان ساکنان شده است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی اصول طراحی و بررسی انواع فضاهای اجتماعی در مجتمع های مسکونی معاصر با رویکرد افزایش تعاملات اجتماعی، انجام شده است. در این مقاله ابتدا مبانی نظری مرتبط با مفهوم تعاملات اجتماعی و فضاهای اجتماعی تبیین می شود. مطالعات نشان میدهند که ده اصل کلیدی شامل انجام فعالیتهای مشترک، قرارگیری در معرض دید ،تنوع گروههای اجتماعی، احساس ایمنی ، مشارکت، قابلیت پیاده روی، حضور طبیعت، راحتی و ارزشهای فرهنگی در طراحی مسکن اجتماعی موثر هستند. این مطالعه با بررسی تحقیقات معتبر داخلی و خارجی، چارچوبی جامع برای طراحی مجتمع های مسکونی ارائه میدهد که قابلیت تقویت روابط اجتماعی و کاهش انزوای شهری را دارد.

کلیدواژه ها:

معماری اجتماعی ، فضاهای مشترک ، تعامل اجتماعی ، مجتمع های مسکونی ، طراحی مشارکتی