تحلیل و بازطراحی چرخه عمر کارکنان در شهرداری با رویکرد بهبود تجربه کارمند، افزایش نگهداشت نیروهای متخصص و توسعه سرمایه انسانی

چرخه عمر کارکنان در شهرداری ها به عنوان ستون اصلی خدمات شهری پایدار، از مراحل جذب و ورود تا رشد، حفظ و جدایی، بر نوآوری سازمانی، پاسخگویی به نیازهای شهروندان و کارایی کلی نهادهای عمومی تاثیر مستقیم و عمیقی می گذارد. این مقاله با بررسی چالش های نوظهور مانند کمبود استعدادهای دیجیتال، فرسودگی شغلی ناشی از بار کاری سنگین و نوسانات جابه جایی نیروی کار، الگویی تحول آفرین را پیشنهاد می کند که بر غنی سازی تجربه کارمند از طریق تعاملات دیجیتال حمایتی، تقویت نگهداشت استعدادها با برنامه های مهارت محور و پرورش سرمایه انسانی از راه یادگیری چابک و مداوم تمرکز دارد. مدل پیشنهادی، مراحل یکپارچه ای را ترسیم می کند که شامل ارزیابی شایستگی مبتنی بر داده، آموزش های شخصی سازی شده و بازخوردهای سازنده است، تا تعلق سازمانی را ارتقا دهد و تاب آوری در برابر بحران های جهانی مانند همه گیری ها یا تغییرات اقلیمی را افزایش بخشد. بر پایه منابع معتبر ایرانی و جهانی، این رویکرد بر لزوم ادغام هوش مصنوعی در فرآیندهای منابع انسانی تاکید دارد، مانند استفاده از ابزارهای هوشمند برای غربالگری رزومه ها و پیش بینی نیازهای آموزشی، که نه تنها بهره وری را بهبود می بخشد بلکه عدالت سازمانی را در ساختارهای عمومی مانند شهرداری های تهران و استان ها تقویت می کند. یافته ها نشان می دهد که اجرای چنین مدلی، با الهام از تجربیات موفق در شهرداری های سوئدی و آلمانی، می تواند شهرداری ها را به نهادهایی پیشگام و الهام بخش تبدیل کند، جایی که کارکنان نه تنها به عنوان نیروی اجرایی، بلکه به عنوان شرکای استراتژیک در توسعه شهری عمل می کنند. این تحول، با تمرکز بر رفاه روانی و رشد حرفه ای، به مدیران شهری کمک می کند تا خدمات شهروندمحور را با هزینه کمتر و کیفیت بالاتر ارائه دهند و در نهایت، به تحقق اهداف توسعه پایدار ملی یاری رسانند.

کلیدواژه ها:

چرخه عمر کارکنان ، تجربه کارمند ، نگهداشت استعداد ، جانشین پروری دیجیتال ، سرمایه انسانی شهری