تحلیل و بررسی حمله الکترونیکی به روش اخلال نویزی FM

حمله الکترونیکی به روش اخلال نویزی به عنوان یکی از موثرترین و مقرون به صرفه ترین روش های مختل سازی سیستم های ارتباطی دشمن در عملیات های جنگ الکترونیک مدرن شناخته می شود. این مقاله به تشریح جامع مبانی تئوری این روش پرداخته و با ارائه مدل های دقیق، مکانیسم تاثیرگذاری آن بر گیرنده های رادیویی را مورد تحلیل قرار می دهد. در این پژوهش، اخلال نویزی به عنوان یک تکنیک جنگ الکترونیک تعریف شده که با تولید عمدی نویز در پهنای باند فرکانسی هدف، نسبت سیگنال به نویز (SNR) در گیرنده را تا حد بحرانی کاهش داده و موجب مختل شدن فرآیند دمدولاسیون و بازیابی اطلاعات می شود. از دیدگاه تئوری، این روش بر پایه اصول تئوری اطلاعات و به ویژه قضیه ظرفیت کانال شانون استوار است که ظرفیت کانال را مستقیما تحت تاثیر سطح نویز قرار می دهد. این پدیده نشان می دهد که با افزایش توان سیگنال اخلال، ظرفیت کانال ارتباطی به صورت لگاریتمی کاهش یافته و در نهایت به صفر میل می کند. در این مقاله، تاثیر انواع مختلف نویز (گوسی، یکنواخت، ضربه ای) بر روی عملکرد گیرنده ارائه شده است. تحلیل ها حاکی از آن است که نویز گوسی به دلیل داشتن توزیع آماری یکنواخت و طیف فرکانسی مسطح، بیشترین تاثیر را در مختل سازی ارتباطات دارد. همچنین، رابطه مستقیمی بین پهنای باند نویز و میزان تاثیرگذاری آن وجود دارد به طوری که با افزایش پهنای باند سیگنال اخلال، مناطق بیشتری از طیف فرکانسی تحت تاثیر قرار گرفته و در نتیجه کانال ارتباطی مختل می شوند. از منظر پیاده سازی، این مقاله به بررسی روش های مختلف تولید سیگنال اخلال نویزی می پردازد و مزایا و معایب هر یک را مورد تحلیل قرار می دهد. همچنین، پارامترهای کلیدی موثر بر عملکرد سیستم های اخلال گر نویزی شامل توان خروجی، بهره آنتن، پهنای باند موثر و الگوی تابش آنتن به تفصیل بررسی شده است. نتایج این مطالعه نشان می دهد که طراحی بهینه سیستم های اخلال گر نویزی نیازمند درک عمیق از مبانی تئوری این پدیده و همچنین آشنایی با محدودیت های سخت افزاری و نرم افزاری موجود است. این پژوهش می تواند به عنوان مرجعی جامع برای محققان و مهندسین فعال در حوزه جنگ الکترونیک مورد استفاده قرار گیرد.