اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت (Triple P)بر کاهش استرس والدگری در والدین دانش آموزان دختر دوره اول ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه آموزش فرزندپروری مثبت (Triple P) سطح ۴ بر کاهش استرس والدگری والدین دانش آموزان دختر ۷ تا ۱۲ ساله بود. پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی والدین دانش آموزان دختر دوره اول ابتدایی مدرسه غیردولتی سحاب شهر تربت حیدریه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود. ۶۰ نفر (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه جایدهی شدند. ابزار پژوهش پرسش نامه استرس والدگری کوتاه (PSI-SF) ابیدین (۱۹۹۵) بود. مداخله طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای هفتگی اجرا شد. داده ها با تحلیل کوواریانس یک متغیری و آزمون تعقیبی بن فرونی تحلیل شدند. نتایج نشان داد برنامه Triple P به طور معناداری استرس والدگری را کاهش می دهد (۰۰۱/۰>p، F=۳۸/۷۲، η²=۰.۳۲). میانگین نمره کل استرس والدگری گروه آزمایش از ۱۲۰/۴۳ ± ۱۸/۶۱ در پیش آزمون به ۱۰۰/۱۳ ± ۱۴/۸۹ در پس آزمون رسید (کاهش ۲۰/۳ امتیازی) در حالی که گروه کنترل تغییر معناداری نداشت. اندازه اثر بزرگ (η²=۰.۳۲) بالاتر از میانگین مطالعات خارجی بود. نتیجه گیری: برنامه فرزندپروری مثبت به عنوان مداخله ای موثر، کم هزینه و کاملا سازگار با ارزش های ایرانی–اسلامی می تواند در مدارس و مراکز مشاوره به کار گرفته شود. این مقاله از پایان نامه کارشناسی ارشد نویسنده (دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند، تاریخ دفاع: ۲۷/۰۷/۱۴۰۴، با کد پروپوزال به شماره ثبت شده: ۱۳۱۴۲۴۰۸۵۹۶۵۷۳۰۲۴۰۳۹۱۶۲۹۹۲۸۵۸) استخراج شده است.

کلیدواژه ها:

فرزندپروری مثبت ، استرس والدگری ، والدین ، دانش آموزان دختر ، دوره اول ابتدایی