بررسی رابطه بین هوش هیجانی و سلامت روانی در میان دانشجویان دانشگاه دولتی شهر رشت در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳

هدف اصلی این پژوهش، بررسی رابطه بین هوش هیجانی و سلامت روانی در میان دانشجویان دانشگاه دولتی شهر رشت در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ است. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه دانشجویان شاغل به تحصیل در دانشگاه دولتی شهر رشت است. نمونه پژوهش شامل ۶۰ نفر (۳۰ پسر و ۳۰ دختر) می باشد که بر اساس روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده اند؛ بدین معنا که شرکت کنندگان به صورت داوطلبانه در پژوهش حضور یافته و آمادگی خود را برای پاسخ گویی به پرسشنامه ها اعلام نموده اند.برای اندازه گیری متغیرهای مستقل و وابسته، از دو پرسشنامه استاندارد استفاده شده است. در این تحقیق، جهت سنجش هوش هیجانی از آزمون هوش هیجانی سیبر–شرینگ استفاده گردیده است. پرسشنامه هوش هیجانی سیبر–شرینگ شامل ۳۳ سوال است که احساسات فرد نسبت به خود و دیگران را مورد ارزیابی قرار می دهد. هنگام ارائه پرسشنامه، توضیحات لازم درباره نحوه پاسخ دهی و ماهیت عبارات توصیفی به آزمودنی ها ارائه شد. این ابزار شش نمره جداگانه تولید می کند که پنج نمره آن مربوط به مولفه های هوش هیجانی و یک نمره نیز بیانگر نمره کل هوش هیجانی است.در این پژوهش، تلاش می شود به این سوال پاسخ داده شود که آیا می توان بر اساس میزان هوش هیجانی، سلامت روانی افراد را پیش بینی کرد؟ همچنین بررسی می شود که کدام یک از مولفه های سلامت روانی بیشترین ارتباط را با هوش هیجانی دارند و چگونه می توان با تقویت این مولفه ها موجب ارتقای سلامت روانی دانشجویان شد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، سلامت روانی ، دانشجویان ، دانشگاه ، ، رشت