بررسی رابطه بین هوش هیجانی و اعتماد به نفس با سلامت روان در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر تبریز

هدف پژوهش بررسی رابطه بین هوش هیجانی و اعتماد به نفس با سلامت روان در میان دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه های دهم تا دوازدهم ناحیه ۴ شهر تبریز به تعداد ۲۴۵۶ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۳۳۵ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سه ابزار استاندارد استفاده شد: پرسشنامه هوش هیجانی شات و همکاران، پرسشنامه اعتماد به نفس آیزنک، و پرسشنامه سلامت عمومی GHQ-۲۸ گلدبرگ و ویلیامز. داده های گردآوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه هم زمان تحلیل شدند. نتایج تحلیل ها نشان داد که بین هوش هیجانی و سلامت روان رابطه ای منفی و معنادار وجود دارد؛ افزایش هوش هیجانی با کاهش مشکلات روانی و ارتقای سلامت روان همراه است. همچنین بین اعتماد به نفس و سلامت روان نیز رابطه منفی و معناداری مشاهده شد. در تحلیل رگرسیون نیز مشخص شد که سه زیرمقیاس هوش هیجانی (ارزیابی و ابراز هیجان، تنظیم هیجان، بهره برداری از هیجان) به همراه متغیر اعتماد به نفس، قادر به پیش بینی معنادار سلامت روان بوده و در مجموع، ۳۶ درصد از واریانس سلامت روان را تبیین می کنند. این یافته ها بیانگر نقش مهم مولفه های روان شناختی نظیر هوش هیجانی و اعتماد به نفس در ارتقاء سلامت روان دانش آموزان هستند و می توانند مبنای طراحی برنامه های آموزشی و مشاوره ای در محیط های آموزشی قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس ، سلامت روان ، هوش هیجانی