بررسی تاثیر بازی های آموزشی در یادگیری دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش به بررسی نقش بازی در یادگیری دانش آموزان ابتدایی پرداخته و نشان می دهد که بازی نه تنها یک فعالیت سرگرم کننده نیست، بلکه ابزاری بنیادین برای رشد شناختی، اجتماعی، عاطفی و زبانی کودکان محسوب می شود. یافته ها حاکی از آن است که بازی موجب افزایش تمرکز، تقویت حافظه، رشد مهارت های حل مسئله و ارتقای توانایی های ارتباطی می شود. همچنین، بازی به کاهش اضطراب، افزایش اعتماد به نفس و ایجاد انگیزه ی درونی در دانش آموزان کمک می کند. مرور نظریه های روان شناسان برجسته مانند پیاژه، ویگوتسکی، فروید، اریکسون و برونر نشان می دهد که بازی بخش جدایی ناپذیر از فرایند رشد کودک است. با وجود مزایای فراوان، محدودیت هایی همچون کمبود زمان، منابع، مدیریت کلاس و نگرش های فرهنگی می توانند مانع بهره برداری کامل از ظرفیت های بازی شوند. در نهایت، این پژوهش تاکید می کند که ادغام هدفمند بازی در آموزش ابتدایی می تواند یادگیری پایدار و معناداری را برای کودکان به همراه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

بازی آموزشی ، یادگیری ابتدایی ، نظریه های روان شناسی ، انگیزه درونی ، آموزش نوین