تاثیر فناوری های نوین بر طراحی و اجرای برنامه درسی: بررسی یادگیری الکترونیکی، واقعیت افزوده و واقعیت مجازی

با پیشرفت فناوری های نوین، آموزش و یادگیری به سمت روش های تعاملی، جذاب و شخصی سازی شده حرکت کرده است. این مقاله به بررسی نقش یادگیری الکترونیکی، واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR) در ارتقای کیفیت برنامه های درسی، انگیزه، مشارکت و مهارت های حل مسئله دانش آموزان می پردازد. مرور ادبیات نشان می دهد که فناوری های نوین با ایجاد محیط های شبیه سازی شده، چندحسی و تعاملی، درک مفاهیم پیچیده را تسهیل کرده و یادگیری فعال و شخصی سازی شده را تقویت می کنند. همچنین، این فناوری ها باعث افزایش اعتماد به خود، کنترل شخصی و مهارت حل مسئله دانش آموزان می شوند. با این حال، محدودیت هایی مانند زیرساخت های ناکافی، نیاز به آموزش معلمان و مقاومت در برابر تغییر، چالش هایی در پیاده سازی این فناوری ها ایجاد می کند. نتایج نشان می دهد که سرمایه گذاری هدفمند در فناوری، آموزش معلمان، توسعه محتوای بومی و سیاست گذاری حمایتی می تواند زمینه بهره برداری موثر از یادگیری الکترونیکی، AR و VR در آموزش را فراهم کند و نظام آموزشی را با استانداردهای یادگیری قرن ۲۱ همگام سازد.