تاثیر اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) بر عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی دانش آموزان و دانشجویان شهر سنندج

اختلال وسواس فکری عملی (Obsessive-Compulsive Disorder) یکی از شایع ترین اختلالات اضطرابی است که با افکار مزاحم و رفتارهای تکراری مشخص می شود و می تواند اثرات گسترده ای بر زندگی تحصیلی و اجتماعی افراد داشته باشد. پژوهش حاضر با مرور منابع علمی و بررسی داده های محلی به تحلیل تاثیر OCD بر عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی دانش آموزان و دانشجویان شهر سنندج پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که وسواس ها و اجبارهای مرتبط موجب کاهش تمرکز، ضعف حافظه کاری، اتلاف زمان در انجام تکالیف، اضطراب امتحان و در نهایت افت تحصیلی می شوند. در بعد اجتماعی نیز افکار وسواسی و رفتارهای اجباری با افزایش اضطراب، اجتناب از موقعیت های اجتماعی و نگرانی از قضاوت دیگران همراه هستند که این امر به انزوای اجتماعی، کاهش کیفیت روابط دوستانه و ضعف در تعاملات دانشگاهی منجر می شود. علاوه بر این، محدودیت خدمات روان شناختی در برخی مراکز آموزشی سنندج می تواند این پیامدها را تشدید کند. بر اساس نتایج، توسعه خدمات مشاوره ای تخصصی، آموزش مهارت های مقابله ای و طراحی برنامه های مداخله ای در محیط های آموزشی برای کاهش اثرات منفی OCD بر تحصیل و روابط اجتماعی دانش آموزان و دانشجویان ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

وسواس فکری عملی ، عملکرد تحصیلی ، روابط اجتماعی ، دانش آموزان ، دانشجویان ، سنندج