هوش مصنوعی و پیش بینی مسیر حرفه ای و تحصیلی دانش آموزان

رشد سریع فناوری های داده محور در دهه های اخیر، مسیر آموزش را با تحولات گسترده ای روبه رو کرده است. در میان این تحولات، هوش مصنوعی به عنوان یکی از نیروهای اثرگذار در شکل دهی آینده آموزش و سنجش استعدادها مطرح شده است. توانایی این فناوری در تحلیل داده های پیچیده، شناسایی الگوهای رفتاری و پیش بینی عملکرد تحصیلی سبب شده توجه پژوهشگران به نقش آن در هدایت تحصیلی افزایش یابد. انتخاب مسیر حرفه ای یکی از تصمیم های مهم دانش آموزان به شمار می آید و کیفیت این تصمیم می تواند بر موفقیت آینده آنان اثر قابل توجهی داشته باشد. بسیاری از دانش آموزان در مراحل مختلف تحصیل با ابهام، فشارهای محیطی، نبود آگاهی کافی و نگرانی نسبت به انتخاب های آینده مواجه هستند. از سوی دیگر، مشاوران آموزشی نیز معمولا با محدودیت زمان، حجم زیاد دانش آموزان و دشواری تحلیل دقیق ویژگی های فردی روبه رو می شوند. این شرایط اهمیت بهره گیری از رویکردهای نوین را افزایش می دهد.هوش مصنوعی با اتکا بر روش هایی چون یادگیری ماشین و تحلیل یادگیری می تواند اطلاعات گسترده ای از عملکرد تحصیلی، علاقه مندی ها، توانایی های شناختی و الگوهای رفتاری دانش آموزان گردآوری و روابط میان داده ها را آشکار کند. سامانه های هوشمند، اگر با دقت طراحی شده باشند، قادرند پیشنهادهایی ارائه دهند که با ویژگی های فردی هماهنگ بوده و از سطحی نگری در هدایت تحصیلی جلوگیری کنند. به ویژه پژوهش هایی مانند کارهای "کارولین رزول" در زمینه تحلیل داده های یادگیری و مطالعات "جورج سیمنز" درباره شبکه های یادگیری دیجیتال، نشان می دهد که فناوری های هوشمند می توانند درک روشن تری از مسیرهای مناسب تحصیلی ایجاد کنند. این قابلیت هنگامی تاثیرگذارتر می شود که نظام آموزشی بتواند زمینه بهره گیری اخلاقی و سازگار با فرهنگ جامعه را فراهم سازد.هدف این مقاله بررسی نقش هوش مصنوعی در پیش بینی مسیر تحصیلی و حرفه ای دانش آموزان از منظر علمی و کاربردی است. مقاله تلاش دارد با مرور پژوهش های معتبر داخلی و خارجی، ابعاد مختلف به کارگیری این فناوری در فرایند هدایت تحصیلی را روشن کند. همچنین، چالش هایی مانند محدودیت داده ها، نگرانی در مورد حریم خصوصی، احتمال سوگیری الگوریتم ها و شکاف فرهنگی در پذیرش فناوری نیز مورد تحلیل قرار می گیرد. در کنار این موارد، فرصت هایی مانند ارتقای دقت تصمیم گیری، افزایش دسترسی به منابع مشاوره ای و توانایی ارائه توصیه های فردمحور نیز مورد بررسی قرار خواهد گرفت.این مقاله مجموعه ای از دیدگاه های نظری، شواهد تجربی و تحلیل های علمی را در کنار هم قرار می دهد تا نشان دهد چگونه می توان از توان هوش مصنوعی برای بهبود فرایند هدایت تحصیلی بهره مند شد. بر پایه این هدف، نتیجه گیری های پژوهش بر مبنای ادبیات علمی شکل گرفته و زمینه هایی برای تحقیقات آینده نیز پیشنهاد می شود. در پایان نیز منابع معتبر مورد استفاده ارائه شده اند تا مسیر برای پژوهش های تکمیلی هموار باشد.