نقش خنده و ورزش منظم در بهبود سلامت روان

خنده و ورزش منظم به عنوان دو مداخله ساده و در دسترس، تاثیرات قابل توجهی بر سلامت روان دارند. خنده از طریق کاهش هورمون های استرس (کورتیزول و آدرنالین)، افزایش ترشح اندورفین و بهبود برقراری ارتباط اجتماعی، موجب کاهش اضطراب و افسردگی و ارتقای حالت روحی می شود. ورزش منظم نیز با بهبود عملکرد سیستم عصبی مرکزی، افزایش نوروژنز و تقویت تنظیم هیجانی، سطح استرس را کاهش داده و کیفیت خواب و عزت نفس را افزایش می دهد. تعامل هم زمان خنده و فعالیت بدنی ممکن است اثرات سینرژیک ایجاد کند که منجر به افزایش مقاومت روانی، کاهش نشانه های اختلالات خلقی و بهبود عملکرد اجتماعی می شود. مکانیزم های زیربنایی شامل تنظیم محور HPA، تغییرات در انتقال دهنده های عصبی (سروتونین، دوپامین، نوراپی نفرین)، پاسخ ایمنی و فرآیندهای التهابی و تقویت پیوندهای اجتماعی است. شواهد تجربی از مطالعات رندوم شده، متاآنالیزها و بررسی های مشاهده ای حمایت می کنند، اما برای تعیین دوز موثر، طول دوره و مداخلات ترکیبی به مطالعات متنوع تری نیاز است. این مقاله نقش مکمل خنده و ورزش منظم را در برنامه های پیشگیری و درمان سلامت روان بررسی و راهکارهایی برای به کارگیری آن ها در سطح فردی و جمعی پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

خنده درمانی ، ورزش منظم ، سلامت روان ، کاهش استرس ، افسردگی و اضطراب ، عملکرد سیستم عصبی