بررسی نقش شوخ طبعی در افزایش تاب آوری در مقابله با استرس

شوخ طبعی به عنوان یک راهبرد شناختی و رفتاری، نقش محوری در ارتقاء سلامت روان و تقویت ظرفیت سازگاری افراد در مواجهه با فشارهای محیطی و استرس های روزمره ایفا می کند. تحقیقات روانشناختی نشان می دهد که شوخ طبعی، به ویژه سبک های سازنده آن، می تواند به عنوان یک بافر (محافظ) عمل کرده و شدت تاثیر عوامل استرس زا را کاهش دهد. این سازوکار از طریق تغییر نگرش فرد نسبت به موقعیت های منفی و ارائه یک دیدگاه مثبت یا طنزآمیز میسر می شود.افرادی که از شوخ طبعی به عنوان یک مکانیسم دفاعی سالم بهره می برند، سطح بالاتری از تاب آوری (Resilience) را از خود نشان می دهند. تاب آوری، به معنای توانایی برخاستن مجدد پس از شکست و انطباق موفقیت آمیز با شرایط نامطلوب، به طور مستقیم با توانایی فرد در «بازسازی معنا» در بحران ها مرتبط است. شوخ طبعی با تسهیل هیجان پذیری مثبت، کاهش سطح هورمون های استرس، و تقویت ارتباطات اجتماعی، چارچوبی انعطاف پذیر برای مواجهه با چالش ها فراهم می کند و در نهایت منجر به کاهش علائم اضطراب و فرسودگی می شود. بنابراین، آموزش و تمرین شوخ طبعی می تواند یک مداخله موثر در برنامه های افزایش تاب آوری روانی و سازمانی باشد.

کلیدواژه ها:

شوخ طبعی ، تاب آوری ، استرس ، سلامت روان ، فرسودگی شغلی