نقش فناوری و یادگیری الکترونیکی در آموزش : افزایش نتایج یادگیری و مهارتهای قرن ۲۱

پیشرفت سریع فناوری منجر به دگرگونی های قابل توجهی در حوزه های مختلف وجودی انسان از جمله حوزه آموزش شده است. این مطالعه به بررسی نقش حیاتی فناوری در آموزش و همچنین چگونگی تاثیر آن بر اهداف یادگیری و کسب مهارتهای حیاتی قرن ۲۱ می پردازد . هدف این مطالعه روشن کردن چگونگی ادغام فناوری در محیطهای آموزشی است که شیوه های تدریس سنتی را تغییر داده و دانش آموزان را برای موفقیت در دنیای دیجیتالی فزاینده از طریق بررسی کامل ادبیات مرتبط و شواهد تجربی توانمند می سازد . آموزش الکترونیکی بهره گیری از سیستمهای الکترونیکی در آموزش است که با هدف صرفه جویی در وقت و هزینه صورت می پذیرد و امکان یادگیری از راه دور و تسهیل آن را فراهم می کند به نحوی که هر فردی از هر جای دنیا با هر سطح سواد، سن و سال و قشربندی سیاسی اجتماعی و فرهنگی میتواند تحت آموزش قرار گیرد. در آموزش مجازی از سیستمهای الکترونیکی مانند ،کامپیوتر ،اینترنت ،دیسک های چند رسانه ای نشریه ها و کتابهای الکترونیکی خبرنامه های مجازی سی دی ها و ماهواره استفاده می شود.فناوری به عنوان یک کاتالیزور برای نوآوری در آموزش ظاهر شده است و مربیان را قادر میسازد تا آموزش های دانش آموز محوری را اتخاذ کنند که سبک ها و تواناییهای یادگیری متنوع را تامین میکند. فرآیند یادگیری به طور کامل توسط ابزارهای دیجیتال ، مواد چند رسانه ای و پلتفرم های تعاملی تغییر یافته است که مشارکت دانش آموزان ، تفکر انتقادی و توانایی های حل مسئله را تشویق می کند. دسترسی به اطلاعات از طریق اینترنت فرصتهای یادگیری را فراتر از محدودیتهای کلاس گسترش داده است و یادگیری خودراهبر را تشویق میکند و تلاش مادام العمر برای دانش را پرورش می دهد . علاوه بر دستاوردهای تحصیلی ، فناوری در آموزش نقش حیاتی در پرورش مهارت های ضروری قرن بیست و یکم ایفا می کند . ابزارهای ارتباطی و همکاری ، تعامل یکپارچه بین دانش آموزان و مربیان را تسهیل می کنند و کار تیمی و توانایی های ارتباطی موثر را پرورش می دهند که در نیروی کار مدرن بسیار مهم است.