تحلیل محتوای کتاب های فارسی دوره اول متوسطه ازمنظر جلوه های خداشناسی

پژوهش حاضر با هدف تحلیل محتوای کتاب های درسی فارسی دوره اول متوسطه (سال هفتم، هشتم و نهم) از منظر میزان و چگونگی اشاره به مضامین و جلوه های خداشناسی انجام شده است. این پژوهش به صورت توصیفی و از نوع تحلیل محتوا طراحی شده و جامعه آماری آن شامل کلیه کتاب های فارسی در این دوره آموزشی است. به منظور گردآوری اطلاعات، از روش کتابخانه ای و تحلیل اسنادی استفاده شده و داده ها با فیش برداری و طبقه بندی گردآوری شده اند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که در مجموع در کتاب های فارسی دوره اول متوسطه، ۸۱ مرتبه به مضامین مرتبط با خداشناسی اشاره شده است. توزیع این مضامین در کتاب پایه هشتم با ۲۷ واحد و ۳۳.۳۳ درصد دارای بیشترین فراوانی و در کتاب پایه هفتم با ۲۴ واحد و ۲۹.۶۳ درصد دارای کمترین فراوانی است. همچنین مضمون ارتباط با خدا با ۱۷ واحد بیشترین فراوانی و مضمون دعا و نیایش با ۸ واحد کمترین فراوانی را دارد. بررسی ها نشان می دهد که جلوه های خداشناسی نظیر عشق به خدا، امید به رحمت خدا و توکل به خدا به طور موثری در محتوای کتاب ها گنجانده شده و می توانند به تقویت باورهای دینی دانش آموزان کمک کنند. این یافته ها اهمیت تاکید بر مضامین دینی در برنامه های درسی را نشان می دهد و ضرورت توجه بیشتر به این مضامین در آموزش و پرورش را تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

کتاب های فارسی ، دوره اول متوسطه ، تحلیل محتوا ، خداشناسی