رویکردهای نوین به ارتقای امید و کاهش خوداستیگما در بازتوانی اعتیاد: یک مرور تحلیلی

اعتیاد به مواد مخدر یکی از چالش های عمده بهداشت عمومی است که نرخ بالای عود در آن، ضرورت بازنگری در رویکردهای درمانی را نشان می دهد. این مقاله مروری تحلیلی با هدف شناسایی، تحلیل و مقایسه رویکردهای نوین روان شناختی و اجتماعی در ارتقای امید و کاهش خوداستیگما (درونی سازی انگ) در فرآیند بازتوانی اعتیاد، به بررسی ادبیات علمی از سال ۲۰۲۳ به بعد می پردازد. یافته های مرور نشان می دهد که رویکردهای مبتنی بر پذیرش (مانند ACT)، شفقت (مانند CFT)، و مداخلات ذهن آگاهی، به طور فزاینده ای بر محورهای هویتی و عاطفی اعتیاد تمرکز دارند. همچنین، استفاده از مداخلات دیجیتالی (Digital Interventions) و تقویت حمایت همتایان به عنوان استراتژی های نوظهور در کاهش انگ و تقویت خودکارآمدی مطرح شده اند. نتیجه گیری می شود که رویکردهای نوین، با انتقال تمرکز از کنترل رفتار به سمت بازسازی هویت و پرورش تاب آوری درونی، می توانند به طور موثرتری موانع روانی اصلی بهبودی پایدار را برطرف سازند و چارچوبی نوین برای برنامه های بازتوانی ارائه دهند.