بررسی اثربخشی مدیریت مهارت های زندگی به شیوه گروهی بر خودکارآمدی و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان پایه یازدهم دوره دوم متوسطه مدارس پسرانه شهر ایلام

خودکار آمدی و خوش بینی تحصیلی از موضوعات مهم دوران تحصیل هستند و زمینه موفقیت تحصیلی را نیز در پی دارند. از سوی دیگر، آموزش مهارت های زندگی به شیوه گروهی می تواند زمینه پیشرفت تحصیلی را تسهیل کند. مدیریت مهارت های ازندگی می تواند زمینه موفقیت تحصیلی و رشد دانش آموزان را در پی داشته باشد. بنابراین هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مدیریت مهارت های زندگی به شیوه گروهی بر خودکارآمدی و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان پایه یازدهم دوره دوم متوسطه مدارس پسرانه شهر ایلام بود. روش مطالعه حاضر نیمه آزمایشی با گروه آزمایش، کنترل و گواه بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر پایه دوم متوسطه دوم بودند که تعداد ۳۰ نفر از آنان با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش، شامل پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی(ASEQ) جینگز و مورگان(۱۹۹۹) و مقیاس خوش بینی تحصیلی(AOS) اسچنموران و همکاران(۲۰۱۳) بود که پایایی ابزار با آزمون آلفای کرونباح بررسی شد و مقدار پایایی متغیرها بالاتر از ۷۰ درصد حاصل شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در این تحقیق از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و از آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس چندمتغیره) استفاده شد. همچنین نرم افزار تحلیل داده ها SPSS نسخه ۲۴ بودیافته ها نشان داد آموزش مهارت های زندگی به شیوه گروهی بر افزایش خودکارآمدی تحصیلی(۵۵۰/۰) و خوش بینی تحصیلی(۴۰۵/۰) در دانش آموزان پایه یازدهم دوره دوم متوسطه مدارس پسرانه شهر ایلام دارای اثرگذاری مطلوب و مثبتی بودند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت های زندگی به شیوه گروهی موجب افزایش نمرات خودکارآمدی و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان می شود لذا برنامه ریزان و متولیان امر آموزش باید بیشتر به آموزش مهارت های زندگی توجه نمایند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی