مدل یابی ساختاری رابطه سرمایه روان شناختی، ذهن آگاهی و عدالت سازمانی با انگیزش تدریس و کیفیت تعامل معلم و دانش آموز

این مقاله با هدف مدل یابی ساختاری رابطه سرمایه روان شناختی، ذهن آگاهی و عدالت سازمانی با انگیزش تدریس و کیفیت تعامل معلم و دانش آموز تدوین شده است. مسئله اصلی پژوهش، تبیین سازوکارهای فردی و سازمانی اثرگذار بر انرژی حرفه ای معلم، پایداری در انجام وظایف آموزشی و کیفیت ارتباط آموزشی در کلاس است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است و با گردآوری و مقایسه نظام مند دیدگاه ها، الگوی مفهومی روابط مستقیم و غیرمستقیم میان متغیرها تبیین می شود. در چارچوب ارائه شده، سرمایه روان شناختی به عنوان منبع درون فردی، ذهن آگاهی به عنوان سازوکار تنظیم توجه و هیجان، و عدالت سازمانی به عنوان ادراک زمینه ای از انصاف در مدرسه، زمینه ساز تقویت انگیزش تدریس و ارتقای تعامل سازنده با دانش آموز معرفی می شوند. نتایج جمع بندی شده نشان می دهد هم افزایی منابع روان شناختی و ادراک عدالت، احتمال شکل گیری انگیزش پایدار و تعامل حمایتی، احترام آمیز و یادگیری محور را افزایش می دهد و در مقابل، ضعف در عدالت سازمانی می تواند اثر منابع فردی را تضعیف کرده و کیفیت ارتباط آموزشی را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی ، ذهن آگاهی ، عدالت سازمانی ، انگیزش تدریس ، تعامل معلم و دانش آموز ، مدل یابی ساختاری