رویکرد انقلاب اسلامی در شکل گیری مسکن اجتماعی؛ بررسی موردی مسکن مهر پردیس امیر مسعود دباغ

این مقاله به بررسی رویکرد انقلاب اسلامی بر شکل گیری و توسعه مسکن اجتماعی در ایران می پردازد. انقلاب اسلامی با ارائه گفتمانی متمایز مبتنی بر عدالت اجتماعی، حمایت از مستضعفان و محرومیت زدایی زمینه ساز تحولات عمیقی در سیاست های مسکن کشور گردید. این پژوهش با تحلیل جامع اسناد، قوانین و سیاست های مسکن پس از انقلاب چگونگی تاثیرگذاری این گفتمان بر شکل گیری نهادها، برنامه ها و سیاست های مسکن اجتماعی را مورد بررسی تفصیلی قرار می دهد. هدف اصلی این تحقیق درک عمیق از نحوه تبدیل ایده آل های انقلابی به سیاست های عملیاتی در حوزه مسکن است. یافته های حاصل از این پژوهش به وضوح نشان می دهد که رویکرد انقلاب اسلامی با تاکید ویژه بر مفاهیم بنیادینی همچون عدالت اجتماعی، محرومیت زدایی سیستماتیک و حق مسکن به عنوان حقی اساسی نقش کلیدی و تعیین کننده ای در جهت گیری استراتژیک سیاست های مسکن به سمت تامین مسکن مناسب برای اقشار کم درآمد و آسیب پذیر جامعه داشته است. با بهره گیری از یک مطالعه موردی، این پژوهش به شکلی مستدل نشان می دهد که چگونه گفتمان انقلابی منجر به تحول بنیادین در پارادایم مسکن اجتماعی و ظهور الگوهای نوآورانه و متناسب با آن در بستر فرهنگی-اجتماعی خاص ایران شده است. این تحول پارادایمی تغییری عمیق از رویکرد بازارمحور به رویکرد عدالت محور را در سیاست گذاری مسکن به همراه داشت. نتایج این تحقیق نشان می دهد که تاثیر رویکرد انقلاب اسلامی نه تنها در سطح خرد سیاست گذاری بلکه در سطح کلان اجتماعی نیز قابل مشاهده است. تاسیس نهادهای جدید مانند بنیاد مسکن انقلاب، طرح های مسکن مهر و سایر برنامه های حمایتی نمونه هایی از تجلی عینی این روند در عرصه عمل محسوب می شوند. این پژوهش همچنین مشخص می کند که چالش های پیاده سازی و شکاف میان آرمان های انقلابی و واقعیت های اجرایی نقاط قوت و ضعف این رویکرد را آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

گفتمان انقلاب اسلامی ، مسکن اجتماعی ، عدالت اجتماعی ، سیاست مسکن ، محرومیت زدایی