مطالعه شرایط اقلیمی شهرستان مهدی شهر به منظور توسعه گردشگری با استفاده از روش TCIو نمودار زیست اقلیمی اولگی

یکی از نیازهای اساسی به منظور توسعه توانمندی های گردشگری یک منطقه اقلیم مناسب گردشگری می باشد. استفاده از پتانسیل های گردشگری نیازمند ارزیابی اقلیم آسایش با استفاده از روش های علمی موردقبول است تا به طور سیستماتیک تاثیر عناصر اقلیمی بر فعالیت گردشگران را مشخص سازد. این مطالعه به بررسی همسویی اقلیم شهرستان مهدی شهر با نیازهای گردشگری از طریق شاخص TCI (Tourism Climate Index) و نمودار زیست اقلیمی اولگی می پردازد. هدف اصلی، استخراج دوره های بهینه سفر و مناطق با پتانسیل بالای گردشگری در قالب پیشنهادهای مدیریتی برای توسعه پایدار گردشگری است تا ریسک های مرتبط با تغییرات اقلیمی کاهش یابد و تجربه گردشگری بهبود یابد. نتایج به دست آمده از شاخص TCI ماه های اردیبهشت، خرداد، تیر و مرداد به عنوان مناسب ترین زمان برای گردشگری در شهرستان مهدی شهر به شمار می آیند. همچنین نتایج به دست آمده از نمودار زیست اقلیمی اولگی نشان می دهد که در روز، تنها ماه مهر در محدوده آسایش حرارتی قرار دارد. به‎طوری که نیاز به هیچ گونه وسایل خنک کننده و یا گرمازا وجود ندارد. البته باتوجه به قرارگیری اردیبهشت و خردادماه در محدوده توسعه یافته زمستانی و تابستانی می توان این ماه ها را نیز جزو ماه هایی دانست که در محدوده آسایش حرارتی قرار دارد. در همه ماه های سال بر اساس روش اولگی شب ها پائین تر از محدوده آسایش و در محدوده سرد قرار دارند و در ماه های آذر، دی، بهمن و اسفند در زیر خط انجماد قرار دارند. در ماه های آبان تا اسفند نیز، روزها در زیر محدوده آسایش و سرد هستند که ضرورت استفاده از وسایل گرمازا را اجتناب ناپذیر خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

TCI ، اولگی ، گردشگری ، زمان مناسب ، مهدی شهر