پتانسیل های هویت فرهنگی ایران در طراحی مصنوعات معاصر: رویکرد هستی شناختی

فرهنگ ایرانی همواره پذیرای تاثیرات فرهنگ های همجوار بوده و این امر به غنای فرهنگ بصری آن، کمک شایانی کرده است. این پژوهش، با استفاده از رویکردی توصیفی-تحلیلی و استدلال استقرایی مبتنی بر منابع کتابخانه ای و پایگاه های داده، به بررسی کاربردها و ابعاد میراث بصری و فرهنگی در طراحی مصنوعات معاصر ایران می پردازد. یافته ها مجموعه ای جامع از ویژگی های هویت ایرانی را ارائه می دهند که در طول تکامل تاریخی تمدن ایرانی تطبیق یافته و به طور قابل توجهی بر طراحی ایرانی تاثیر گذاشته است. درک و بروز هویت بصری ایرانی در آثار معاصر، مستلزم شناخت نشانه ها، نمادها و مفاهیم منحصربه فرد آن توسط طراح و درک آن توسط مخاطب است. تسلط طراح بر به کارگیری عناصر بصری ایرانی، از طریق آموزش و تمرین، در تجلی این هویت و بقای آن نقش کلیدی دارد. این هویت نه تنها بازتابی از گذشته، بلکه قابل تجلی در آثار امروزی نیز می باشد. نهایتا در طراحی معاصر، تعامل بین هویت فرهنگی و طراحی برای ایجاد یک فرهنگ بصری ملی منحصربه فرد که هم با زمینه های محلی و هم جهانی طنین انداز شود، حیاتی است.

کلیدواژه ها:

میراث فرهنگی ، هویت بصری ، هنر ایرانی ، طراحی صنعتی