برنامه ریزی راهبردی به منظور توسعه فعالیت های گردشگری پایدار موردمطالعه: شهرستان فیروزکوه

صنعت گردشگری تحت عنوان یک مولفه ی فرهنگی و هویتی، زمینه های تبادل فرهنگی میان جامعه میزبان و گردشگر را شامل می شود. عناصر گردشگری را می توان در دودسته طبقه بندی کرد؛ دسته اول، جاذبه های تاریخی با ارزش است که عامل مهم و اثرگذاری در هویت بخشیدن به شهر به حساب می آیند. دسته دوم، عناصر فرهنگی و زیارتی هستند که علاوه بر حفظ و اشاعه ی فرهنگ و سنن منطقه، منجر به افزایش آگاهی و تکریم به ارزش ها و باورها می شوند؛ بنابراین وجود این عوامل هویت بخش، در جذب گردشگران نقش مهمی را ایفا می کنند که با هدف دستیابی به تجارب جدید به منظور اقناع نیازهای فرهنگی صورت می گیرد. نتایج پژوهش نشان می دهد که شهرستان فیروزکوه در بخش گردشگری استان تهران سهم قابل توجهی را به خود اختصاص داده است و به همین علت بهای معرفتی ویژه و منحصربه فردی در جهت توسعه منطقه از نظر گردشگری دارد. طبیعت زیبا و کوهستانی شهر فیروزکوه با انواع جاذبه های طبیعی، وجود ابنیه تاریخی ارزشمند در محدوده شهر و روستاهای اطراف و نیز وجود اماکن مذهبی شهر فیروزکوه باعث شده است که این شهرستان به محلی مناسب برای بازدید گردشگران تبدیل شود و هرسال تعداد زیادی گردشگر از سایر شهرها برای بازدید به این شهرستان سفر می کنند.

کلیدواژه ها:

توسعه گردشگری ، جاذبه های طبیعی ، جاذبه های فرهنگی و تاریخی ، شهرستان فیروزکوه ، مدل سوات