نقش دیپلماسی ترابری جاده ابریشم جدید در تامین امنیت شناختی جمهوری اسلامی ایران

قدیمی ترین کریدور اقتصادی موجود در جهان جاده ابریشم است که پیوندهای بازرگانی و تجاری را بین چین و خاورمیانه معاصر برقرار کرده است. همچنین یکی از مهم ترین شاه راه های ارتباطی - تاریخی میان تمدن های کهن که در تاثیرات متقابل تمدن ها و فرهنگ های گوناگون در طول تاریخ نقش به سزایی داشته است، جاده ابریشم بوده است. باتوجه به اهمیت این مسیر، کشور چین در صدد برآمد تا در جهت بیشینه سازی منافع ملی خود این مسیر را در چارچوب ابتکار کمربند و جاده و در قالب راه ابریشم نوین احیا نماید. کمربند اقتصادی جاده ابریشم از قاره های آسیا، اروپا و آفریقا عبور می کند و دایره اقتصادی کشورهایی پر جنب وجوش شرق آسیا را به دایره توسعه یافته اقتصادی اروپا متصل می کند. در این میان جمهوری اسلامی ایران نیز به دلیل بهره مندی از موقعیت ژئوپلیتیک مناسب و همچنین برخورداری از موقعیت ممتاز ترانزیتی می تواند نقشی بسیار مهم و حیاتی را در این مسیر ایفا نماید. باتوجه به شرایط جمهوری اسلامی ایران و مواجهه آن با جنگ های شناختی به عنوان شکلی جدید از جنگ های نوین، این کشور ناگزیر است برای ایفای نقش در این مسیر و بهره مندشدن از منافع آن، تدابیری را اتخاذ نماید که یکی از این تدابیر را می توان دیپلماسی ترابری دانست. مقاله حاضر بر آن است تا با رویکردی توصیفی - تحلیلی و با استفاده از نظریه وابستگی متقابل به پرسش اصلی پژوهش که مرتبط با "چگونگی تاثیر دیپلماسی ترابری در تامین امنیت شناختی ایران با محوریت جاده ابریشم جدید" است، پاسخ دهد. فرضیه پژوهش حاضر بر آن است که جمهوری اسلامی ایران می تواند از طریق اتخاذ سیاست ترابری مناسب و به دنبال آن دیپلماسی ترابری بر پایه شبکه سازی حلقوی به تامین امنیت شناختی مبادرت ورزد.

کلیدواژه ها:

راه ابریشم ، جنگ شناختی ، دیپلماسی ترابری ، ایران