ارزیابی میزان معلولیت ایستگاه راه آهن (مطالعه موردی: ایستگاه راه آهن شهر سمنان)

باتوجه به تعداد افراد دارای معلولیت در سراسر جهان که بالغ بر ۱۰ تا ۱۵ درصد جمعیت جهان را تشکیل می دهند و همچنین درصد قابل توجه آنان در کشورمان، پرداختن به این موضوع امری اجتناب ناپذیر است. ایستگاه های راه آهن درون شهری به عنوان یکی از مهم ترین اجزای سامانه حمل ونقل برون شهری است که افراد زیادی از آن به جهت مسافرت استفاده می کنند. در این پژوهش بر آن شدیم تا میزان مطلوبیت ایستگاه راه آهن شهر سمنان را جهت استفاده افراد دارای معلولیت مورد بررسی و ارزیابی قرار دهیم. ایستگاه راه آهن معلول به ایستگاهی گفته می شود که مناسب استفاده تمامی افراد جامعه نباشد و همگان به راحتی نتوانند از امکانات و تجهیزات آن استفاده کنند. کاهش معلولیت ایستگاه راه آهن به منزله افزایش رضایت افراد دارای معلولیت، سالمندان و کودکان از ایستگاه و همچنین ارتقای کیفیت زندگی شهری آنان است. روش تحقیق این پژوهش پیمایشی است. اطلاعات مورد نیاز از طریق منابع اسنادی و ابزار پرسش نامه گردآوری شده به گونه ای که ابتدا با مطالعه اسناد موجود، معیارهایی که یک ایستگاه راه آهن می بایست داشته باشد تا افراد دارای معلولیت بتوانند به راحتی از آن بهره ببرند از منابع گوناگون استخراج گردید. امتیاز بررسی هریک از معیارهای داخل و پیرامون ایستگاه از طریق نظر کارشناسان این حوزه درباره ایستگاه راه آهن شهر سمنان در نظر گرفته شده است. طبق نتایج به دست آمده، ایستگاه راه آهن شهر سمنان در دوازده معیار وضعیت مطلوب و در شانزده معیار وضعیت نامطلوب دارد که در آخر پیشنهاداتی نیز جهت ارتقای آن ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ایستگاه راه آهن ، سمنان ، افراد دارای معلولیت ، ایستگاه راه آهن معلول ، جاده ابریشم ، شهرسازی