بازنگری در سیاست های رفاهی ایران: رویکردی نو به کارآفرینی اجتماعی در مسیر گذار از اقتصاد نفتی

در پاسخ به چالش های مزمن نظام رفاه نفت محور ایران، این پژوهش با تمرکز بر بازطراحی سیاست های رفاهی به سوی الگویی مشارکت محور و نوآورانه، به بررسی راهکارهایی برای ارتقاء کارآمدی، عدالت اجتماعی و تاب آوری اقتصادی پرداخته است. یافته ها حاکی از آن است که تقویت مشارکت جوامع محلی، حمایت از کارآفرینی اجتماعی، ایجاد مراکز نوآوری اجتماعی و اصلاح تدریجی یارانه ها، می تواند همزمان منجر به توانمندسازی مناطق محروم، کاهش فشار بر منابع دولتی و افزایش اثربخشی سیاست های حمایتی شود. در نهایت، گذار از الگوی رفاه دولتی نفت محور به مدلی مشارکتی و نوآور، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای تحقق عدالت اجتماعی و پایداری اقتصادی در ایران است؛ امری که مستلزم نهادسازی هدفمند، ایجاد چارچوب قانونی حمایتی و سرمایه گذاری در توسعه ظرفیت های محلی است.

کلیدواژه ها:

سیاست رفاهی ، کارآفرینی اجتماعی ، کاهش وابستگی به نفت ، تاب آوری اقتصادی ، یارانه های هدفمند