تحلیل راهبردهای جهانی در جایگزینی سوخت های تجدیدپذیر و تاثیر آن بر منابع طبیعی همچنین نقش آمونیاک به عنوان یک حامل انرژی نوین

گذار انرژی از سوخت های فسیلی به سمت منابع انرژی کم کربن، یکی از مهمترین تحولات قرن حاضر است. این مقاله به تحلیل راهبردهای کشورهای پیشرو در جایگزینی سوخت های تجدیدپذیر و بررسی نقش نوظهور آمونیاک به عنوان یک سوخت جایگزین می پردازد. آمونیاک به دلیل ویژگی های منحصر به فردش، به عنوان یک راهکار امیدبخش برای کربن زدایی از بخش های «سخت-الکتریکی» مانند حمل و نقل دریایی و صنایع سنگین مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله نتیجه می گیرد که موفقیت در گذار انرژی، مستلزم یک رویکرد ترکیبی هوشمند، همراه با عزم سیاسی راسخ و همکاری های بین المللی است. انقلاب صنعتی، اگرچه رفاه بی سابقه ای برای بشر به ارمغان آورد، اما وابستگی شدید به سوخت های فسیلی را به میراث گذاشت که پیامد آن، افزایش غلظت گازهای گلخانه ای و تغییرات آب و هوایی ویرانگر است. در پاسخ به این بحران existential، جامعه جهانی در حال انجام یک گذار تاریخی انرژی است؛ حرکتی که هدف آن، جایگزینی تدریجی نفت، زغال سنگ و گاز طبیعی با منابع انرژی پاک و تجدیدپذیر است. پیش بینی می شود که انرژی های تجدیدپذیر تا سال ۲۰۲۵ به اصلی ترین منبع تولید برق در جهان تبدیل شوند. کشورهای مختلف با انگیزه های متفاوتی از جمله امنیت انرژی، توسعه اقتصادی و حفظ محیط زیست، راهبردهای متنوعی را در پیش گرفته اند. یکی از چالش برانگیزترین بخش ها، کربن زدایی از صنایعی است که به سختی قابل برق رسانی (Hard-to-Abate) هستند، از قبیل کشتیرانی بین المللی، صنایع فولاد و سیمان. در اینجا است که حامل های انرژی نوینی مانند هیدروژن و آمونیاک سبز به عنوان راه حل های بالقوه مطرح می شوند. این مقاله با هدف تحلیل راهبردهای موفق کشورهای پیشرو در جایگزینی سوخت ها و واکاوی نقش، مزایا و چالش های آمونیاک به عنوان یک سوخت جایگزین نگاشته شده است. سوال اصلی این است که کدام کشورها در این زمینه موفق تر عمل کرده اند و عوامل کلیدی موفقیت آنان چیست؟

کلیدواژه ها:

سوخت های تجدیدپذیر ، آمونیاک ، گذار انرژی ، کربن زدایی ، انرژی کم کربن