نقش زنان در توسعه اجتماعی و فرهنگی روستا با تاکید اشتغال زنان

جغرافیای انسانی در دهه های اخیر دستخوش تحولات مهمی گردیده که این تغییرات نه تنها در روش بلکه در محتوا ظهور یافته است. یکی از موضوعات بالقوه قدرتمندی که در تحقیقات میدانی جغرافیا تاکید می ورزد، بر مسایل مربوط به زنان و تقسیم کار جنسیتی است. ضرورت طرح اینگونه سوالات از یک سو ناشی از آگاهی فزاینده جغرافیدانان در جهت بکارگیری قواعد و قوانین اجتماعی در تجزیه و تحلیلهای جغرافیایی بوده و از سوی دیگر به این دلیل بوده است که جهت انجام اصلاحات لازم برای رسیدن به چهارچوب عملی و نتیجه گیری صحیح از مسایل خاص اجتماعی-فضایی الزاما بکارگیری ابزارها و تکنیکهای خاص این علم ضرورت می یابد. از آنجاییکه بنیان اقتصادی قریب به اتفاق روستاهای کشور کشاورزی و فعالیتهای وابسته بدان می باشد، بهره گیری از نیروی کار زنان عمدتا در امور حاشیه ای پرزحمت و بعضا طاقت فرساست. از آنجا که با ارتقاء سطح آگاهی و افزایش درآمد خانوار و نهایتا بهره گیری از دانش فنی (تکنولوژی) نقش اقتصادی در فعالیتها کاهش می پذیرد. با نظر به روندهای جاری در می یابیم که نقش اشتغال در توسعه روستایی بسیار کم رنگ و حاشیه ای است و با توجه به شرایط موجود کار زنان باید دید چگونه می توان نقش هدایت شده ای برای زنان در فرایند توسعه تعیین نمود؟ و به طور کلی با پیشبرد توسعه همه جانبه در روستاها چگونه می توان زنان را که عمدتا از این فرایند متضرر شده و یا تبدیل به نیروهای غیرفعال و صرفا یک زن خانه دار می گردند به جریان توسعه سوق داد. بدین ترتیب اگر بپذیریم که یکی از اهداف اساسی توسعه-مکانی فضای با ابعاد اجتماعی اقتصادی ارتقاء منزلت و شان انسانی است باید بپذیریم که در نظر گرفتن نقش و جایگاه زنان روستایی در برنامه های توسعه فرهنگی و اجتماعی-اقتصادی روستا نه تنها امری ضروری است بلکه در روند توسعه امری حیاتی به نظر می آید.

کلیدواژه ها:

زنان ، توسعه اجتماعی ، توسعه فرهنگی ، روستا ، اشتغال زنان