نقش سنن الهی قرآن کریم در مدیریت بحران های عصر غیبت

در عصر غیبت کبری که دوره ای حساس و سرنوشت ساز در تاریخ تشیع است، جامعه منتظر با چهار بحران اصلی مواجه است: بحران اعتقادی و معرفتی، بحران اجتماعی و هویتی، بحران اخلاقی و فرهنگی، و بحران سیاسی و راهبری. در این شرایط، سنت های الهی به مثابه قوانین ثابت، عام و حکیمانه الهی که در آیات قرآن کریم تبیین شده اند، نقش کلیدی در مدیریت این بحران ها ایفا می کنند؛ سنت هایی همچون هدایت، امتحان و تمحیص، استدراج، نصرت الهی، استخلاف و پیروزی نهایی حق. این نوشتار با روش توصیفی - تحلیلی بر اساس منابع کتابخانه ای به ویژه تفسر شیعی به سامان رسیده است تلاش دارد به هریک از سنن بالا به مثابه راهبردی الهی، کارکردهایی متنوع، ازجمله آگاهی بخشی، غربال گری و تصفیه جامعه، ایجاد روحیه مقاومت و امید فعال، تقویت هویت جمعی و انسجام اجتماعی و استحکام اراده فردی و اجتماعی بپردازد. این سنت ها با جلوگیری از فروپاشی، یاس و انفعال، جامعه شیعی را به سوی انتظار فعال، پویایی تمدنی و آمادگی برای یاری امام موعود# سوق می دهند. تحلیل این سنت ها نشان می دهد که نه تنها مانع استحاله و استیصال در برابر بحران های متوالی هستند، بلکه بحران ها را نیز به فرصت های تربیتی، ایمانی و تمدنی برای تقویت جبهه حق تبدیل می کنند. بر این اساس، شناخت و تبیین سنت های الهی، ضرورتی بنیادین برای صیانت از هویت جامعه منتظر و تحقق رسالت تاریخی آن در عصر غیبت است.

کلیدواژه ها:

عصر غیبت کبری ، سنت های الهی ، بحران های عصر غیبت ، مدیریت بحران ، انتظار فعال ، جامعه منتظر