ارائه الگوی سیستمی توانمندسازی کارگزاران زمینه ساز تحقق جامعه منتظر مهدوی

تحقق جامعه عدالت محور مهدوی مستلزم وجود کارگزارانی است که از سطح وظایف اداری فراتر رفته و به خودآگاهی رسالتی دست یافته باشند. پژوهش حاضر با هدف رفع خلا میان ادبیات مدیریت و اندیشه مهدویت، به ارائه و اعتبارسنجی یک الگوی سیستمی و تمدنی برای توانمندسازی منابع انسانی به مثابه زمینه سازان ظهور می پردازد. این تحقیق با رویکرد توسعه ای - کاربردی و فلسفه اثبات گرا، در دو مرحله اجرا شد. در مرحله نخست، با استفاده از روش فراتحلیل نظام مند روی ۲۰ پژوهش منتخب، چارچوب مفهومی اولیه استخراج شد. در مرحله دوم، این مدل از طریق یک پیمایش در جامعه نخبگانی (شامل ۹۰ نفر از استادان و پژوهشگران حوزه مدیریت اسلامی و مهدویت) و با نمونه ای متشکل از ۶۹ نفر مورد آزمون تجربی قرار گرفت. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم افزار اسمارت۴ تحلیل شدند. نتایج نشان داد الگوی پیشنهادی از برازش و روایی بالایی برخوردار است. تحلیل ها بیانگر آن است که بعد روان شناختی (شامل معناداری، شایستگی، خودسامانی، خودکارآمدی و تاثیرگذاری)، هسته اصلی فرایند توانمندسازی را تشکیل می دهد و در مقایسه با عوامل ساختاری، اولویت و نقش پیشران را در تکوین کارگزار تمدن ساز ایفا می کند. این پژوهش با پیونددادن دانش مدیریت به غایت تمدنی انتظار، نخستین الگوی تجربی و سیستمی توانمندسازی کارگزاران را ارائه می دهد که در آن، سرمایه گذاری بر رشد درونی انسان، مقدمه ای راهبردی برای تحقق حکومت عدل جهانی به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی منابع انسانی ، رویکرد سیستمی ، جامعه مهدوی ، الگوی تمدنی ، زمینه سازی ظهور