مقایسه ارزش تشخیصی اسکن پرفیوژن میوکارد و آنژیوگرافی کرونر در تشخیص بیماری عروق کرونر در اردبیل

سابقه و هدف: بیماری های قلب و عروق یکی از شایع ترین عوامل مرگ و میر در بیشتر نقاط جهان  است که بیش از ۳۰درصد مرگ و میر را در کشورهای توسعه یافته به خود اختصاص داده است. روش های مختلف تصویر برداری برای تعیین پاتولوژی این بیماری توسعه پیدا نموده است. این مطالعه با هدف تعیین ارزش تشخیصی اسکن پرفیوژن میوکارد در تشخیص بیماری عروق کرونر، در مقایسه با آنژیوگرافی کرونر، در شهر اردبیل طی سال های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی، اطلاعات مربوط به ۱۰۱ نفر از بیماران با استفاده از چک لیست استاندارد و از طریق بررسی پرونده های پزشکی آنان استخراج شد. چک لیست شامل اطلاعات دموگرافیک نظیر سن و جنس بود. داده های مربوط به آنژیوگرافی کرونر شامل شدت درگیری عروق کرونری (تک رگی، دو رگی یا سه رگی) برای هر بیمار ثبت گردید. همچنین، اطلاعات مرتبط با یافته های اسکن پرفیوژن میوکارد از پرونده های بیماران جمع آوری شد. یافته ها: در این مطالعه، ۱۰۱ بیمار با میانگین سنی ۵/۱۱±۸/۵۷ سال مورد بررسی قرار گرفتند که ۵۱٫۵٪ زن بودند. بر اساس آنژیوگرافی کرونر به عنوان استاندارد مرجع، ۷۹٫۲٪ بیماران دارای یافته های غیرطبیعی بودند، در حالی که این میزان در اسکن پرفیوژن میوکارد ۸۶٫۱٪ گزارش شد. در مقایسه با آنژیوگرافی، حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت، ارزش اخباری منفی و دقت کلی اسکن پرفیوژن میوکارد به ترتیب ۸۸٫۷٪، ۲۳٫۸٪، ۸۱٫۶٪، ۳۵٫۷٪ و ۷۵٪ بود. حساسیت این روش برای شریان های LAD، LCX و RCA به ترتیب ۸۶٪، ۸۴٪ و ۷۷٪ به دست آمد. بین دو روش از نظر میزان انسداد عروق کرونری و نیز بر اساس سن و جنس تفاوت آماری معناداری مشاهده نشد (P>۰.۰۵). میزان توافق کلی اسکن پرفیوژن با آنژیوگرافی ضعیف بود (κ=۰.۱۴). نتیجه گیری: اسکن پرفیوژن میوکارد حساسیت مناسبی در تشخیص بیماری عروق کرونر دارد، اما به دلیل توافق پایین با آنژیوگرافی، به تنهایی برای تشخیص قطعی کافی نیست.

کلیدواژه ها:

Myocardial perfusion scan ، coronary artery disease ، angiography. ، اسکن پرفیوژن میوکارد ، بیماری عروق کرونر ، آنژیوگرافی