راهبردهای موثر برای توسعه مهارت های اجتماعی و عاطفی در دانش آموزان سراسر کشور

هدف از پژوهش حاضر شناسایی و تبیین راهبردهای کارآمد جهت ارتقای شایستگی های اجتماعی و عاطفی در میان دانش آموزان مدارس کشور است تا از این طریق بتوان به چالش های رو به رشد در حوزه سلامت روان و تعاملات بین فردی در محیط های آموزشی پاسخ داد. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی تحلیلی بوده و با مرور گسترده منابع و متون مرتبط تلاش دارد تا شکاف های موجود در برنامه های درسی فعلی را شناسایی کند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که تمرکز صرف بر پیشرفت تحصیلی و نادیده گرفتن ابعاد هیجانی و اجتماعی، منجر به بروز ناهنجاری های رفتاری و کاهش انگیزه تحصیلی شده است و راهکارهای موثر شامل تلفیق آموزش های عاطفی در برنامه درسی رسمی، توانمندسازی معلمان از طریق کارگاه های تخصصی، ایجاد جو مدرسه حمایتگر و مشارکت فعال خانواده ها در فرآیند تربیتی است. نتایج حاکی از آن است که اجرای موفقیت آمیز این راهبردها نیازمند تغییر نگرش بنیادین در سیاست گذاری های کلان آموزشی و گذار از حافظه محوری به سوی تربیت تمام ساحتی است که در نهایت منجر به پرورش شهروندانی مسئولیت پذیر، همدل و دارای تاب آوری بالا خواهد شد و این امر مستلزم تخصیص بودجه مناسب و بازنگری در شیوه های ارزشیابی دانش آموزان است تا مهارت هایی نظیر خودآگاهی، مدیریت هیجان و روابط اجتماعی نیز همسنگ با نمرات دروس ریاضی و علوم سنجیده شوند.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، هوش هیجانی ، برنامه درسی ، تربیت معلم ، سلامت روان.