بررسی اجمالی ساختارهای نوآورانه و فناورانه در نسل های دانشگاهی در ایران

در سال های اخیر، دانشگاه های ایران با هدف تقویت نقش خود در توسعه اقتصاد دانش بنیان و افزایش سهم فناوری های نوین در بازارهای داخلی و بین المللی، ساختارهای نوآورانه متعددی را طراحی و پیاده سازی کرده اند. این ساختارها شامل ایجاد و گسترش پارک های علم و فناوری تخصصی، مراکز رشد و شتاب دهنده ها، صندوق های سرمایه گذاری مخاطره آمیز و سامانه های مدیریت نوآوری مبتنی بر فناوری های هوش مصنوعی و تحلیل داده های بزرگ است. مطالعه موردی دانشگاه صنعتی شریف به عنوان یکی از پیشروترین دانشگاه های ایران، نشان می دهد که این دانشگاه با راه اندازی زیست بوم نوآوری پویا و متنوع، موفق به جذب سرمایه گذاری قابل توجه، توسعه شرکت های دانش بنیان و ایجاد اشتغال تخصصی شده است. دانشگاه مورد بررسی موفقیت های قابل توجهی در تجاری سازی فناوری و توسعه زیست بوم نوآوری داشته اند، اما چالش هایی نظیر محدودیت منابع مالی پایدار، بوروکراسی اداری، ضعف فرهنگ نوآوری و کمبود نیروی انسانی متخصص هنوز به عنوان موانع جدی باقی مانده اند. این مقاله با ارائه تحلیلی جامع از ساختارهای نوآورانه دانشگاه های ایران، ضمن شناسایی نقاط قوت و ضعف، راهکارهای عملیاتی و سیاست گذاری جهت توسعه مستمر و پایدار این ساختارها را پیشنهاد می کند. نتایج این پژوهش می تواند برای مدیران دانشگاهی، سیاست گذاران فناوری و فعالان اکوسیستم نوآوری راهنمای مفیدی باشد.

کلیدواژه ها:

:- ساختارهای نوآورانه دانشگاهی ، زیست بوم نوآوری و فناوری ، اقتصاد دانش بنیان ، مدیریت نوآوری دیجیتال ، کارآفرینی فناوری