مقایسه امنیت محله های سنتی و جدید شهری با تاکید بر رویکرد CPTED و با بهره گیری از تکنیک TOPSIS(نمونه موردی محله سرچشمه و سپاهان شهر اصفهان)

توسعه شهرنشین علاوه بر تمام فواید چالش های متعددی را نیز ایجاد کرده است. درحالی که تعدادی از محله های شهری با قدمت طولانی همواره محل زندگی شهرنشینان بوده اند، برای پاسخگویی به افزایش جمعیت شهرها محله های جدید در شهر احداث گردیده است؛ که تامین امنیت و ایمنی محله ها با توجه به جمعیت بالای ساکن در آن ها یکی از چالش های جوامع شهری امروز است. در راستای حل این چالش در شهرها رویکرد CPTED به دنبال پیشگیری از جرم از طریق طراحی محیطی است. کلان شهر اصفهان نیز از این قاعده مستثنا نبوده و همواره امنیت در محله سنتی و جدید یکی از مسائل مهم پیش روی مدیریت شهری بوده است. بنابراین در این پژوهش محله سرچشمه به عنوان یک محله سنتی و محله سپاهان شهر به عنوان محله جدید مورد ارزیابی قرار گرفتند. در این پژوهش به مقایسه امنیت در محله های جدید و سنتی با تاکید بر نظریه CPTED و تحلیل علت ها می پردازیم. پژوهش حاضر ازنظر هدف کاربردی و ازنظر روش توصیفی تحلیلی و پیمایشی است. برای جمع آوری اطلاعات از روش مطالعه کتابخانه ای و پیمایش میدانی شامل توزیع پرسشنامه و مشاهده میدانی استفاده شده است. پس از شناسایی معیارها و زیر معیارهای مربوطه و بررسی زیر معیارها در نرم افزار GIS با استفاده تحلیل TOPSIS محله های مورد مطالعه از نظر میزان امنیت رتبه بندی شده و در این راستا از روش AHP برای تعیین میزان اهمیت شاخص ها بهره گیری شد. نتایج نشان می دهد که به طورکلی میزان امنیت در محله سرچشمه به عنوان محله سنتی بیشتر بود (CL=۰.۶۷) . این امر می تواند به دلیل نظارت عمومی بیشتر و حضور افراد بومی، حس تعلق بالاتر، هویت و مشارکت اجتماعی و خودجوش ساکنین محله باشد. با وجود ایمنی بالاتر محلات جدید معیارهای امنیت محیط مانند قلمروهای طبیعی، فعالیت های اجتماعی، نظارت طبیعی و کنترل دسترسی ها در محله سنتی مورد مطالعه نسبت به محله جدید وضعیت بهتری دارند.

کلیدواژه ها:

امنیت ، نظریه CPTED ، TOPSIS ، محله سنتی ، محله جدید