بررسی الزامات تحقق پذیری طرح های توسعه شهری (مورد: طرح سامان دهی بافت فرسوده مرکزی کلان شهر کرمانشاه)

امروزه طرح های توسعه شهری، رویکرد حل مسایل بافت های فرسوده شهری است که شناخت و تحلیل مسئله و ارائه راهکار در این زمینه، از نتایج مورد انتظار این طرح ها می باشد. با توجه به تحقق پذیری پایین و عدم موفقیت اکثر طرح های شهری در کشور ما نیاز به واکاوی دلایل این مساله احساس می شود. هدف این پژوهش بررسی عوامل و الزامات تحقق پذیری طرح ساماندهی بافت مرکزی شهر کرمانشاه می باشد. پژوهش حاضر، از نظر هدف کاربردی و به لحاظ روش توصیفی-تحلیلی(پیمایشی) می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کارشناسان ادارات و نهادهای ذیربط می باشد که۲۰ پرسشنامه در بین آنها توزیع گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها ازمدل swot و نرم افزارهای expert choice و spss استفاده شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد به ترتیب عوامل: مدیریتی-نهادی(۰.۲۹۹)، اجتماعی-مشارکتی (۰.۲۷۰)، اقتصادی و مالی(۰.۱۵۷)، حقوقی-قانونی(۰.۰۹۱)، فنی-تکنولوژیکی(۰.۰۵۸)، کالبدی-فضایی (۰.۰۵۶)، زیست محیطی(۰.۰۴۰) و فرایندی(۰.۰۳۰) جزو الزامات موثر در تحقق پذیری طرح بوده اند. همچنین مشاهده گردید که راهبرد بهینه ی تحقق پذیری طرح سامان دهی بافت فرسوده مرکزی شهر کرمانشاه، راهبرد تدافعی است که شامل برنامه ریزی سیستماتیک، مشارکتی و مدیریت یکپارچه شهری می باشد. بنابراین تاکید اساسی پژوهش بر توانمندسازی ساکنین و شهروندان بافت فرسوده، توجه به ارتقاء کیفیت زندگی آن ها، سامان دهی بافت توسط ساکنین با حمایت های مدیریت شهری می باشد که در این راستا، تحقق پذیری طرح های سامان دهی و بهسازی و نوسازی بافت های فرسوده عزم ملی و مدیریت جهادی مدیریت شهری را می طلبد.

کلیدواژه ها:

تحقق پذیری ، سامان دهی ، بافت فرسوده ، کلان شهر کرمانشاه.