تحلیل نقش گرافیک محیطی بر تعالی جامعه

گرافیک محیطی به عنوان دانشی تاثیرگذار در حوزه زندگی شهری توانایی­ های فراوانی به لحاظ معنوی و مادی در ارتقاء جامعه دارد. این پژوهش با هدف بررسی نقش تعالی بخش گرافیک محیطی در ارتقای کیفیت زندگی شهری انجام شده­ است. سوال اصلی تحقیق این است که شاخصه ­های تعالی ­بخش در حوزه گرافیک­ محیطی چه هستند و عملکردشان چگونه است؟ با توجه به چالش های روانی اجتماعی زندگی مدرن از جمله آشفتگی بصری، بی هویتی و استرس های محیطی، گرافیک محیطی به عنوان ابزاری راهبردی برای ایجاد تعادل بین کالبد شهر و نیازهای معنوی شهروندان موردتوجه قرار گرفته ­است. مطالعه حاضر از نوع توصیفی تحلیلی با رویکرد کیفی است، داده های آن از طریق مطالعات اسنادی جمع آوری شده ­ا­ست که براساس معیارهای معروفیت و تنوع عملکردی انتخاب شده اند. یافته ها نشان می دهد گرافیک محیطی از طریق پنج مکانیسم اصلی آرامش بخشی، حیات بخشی، خلاقیت آفرینی، الهام بخشی و هویت سازی قادر است کیفیت زندگی شهری را افزایش دهد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که گرافیک محیطی با ساماندهی نظام نشانه ای شهر، تلفیق هنر و کارکردهای اجتماعی و بازتولید خاطرات جمعی می تواند به عنوان موتور محرکه توسعه شهری انسان محور عمل کند. این یافته ها می تواند مبنای علمی برای تنظیم منشور طراحی گرافیک محیطی در سیاست گذاری های شهری قرار گیرد و راه را برای مطالعات آینده در زمینه سنجش تاثیرات روان شناختی و بررسی تطبیقی در بافت های مختلف جغرافیایی فرهنگی هموار سازد. گرافیک محیطی به عنوان هنری تنگاتنگ با اجتماع می­تواند پویایی، سرزندگی مادی و معنوی به حیات زندگی شهری تزریق نماید.

کلیدواژه ها:

گرافیک محیطی ، تعالی ، شهر ، حیات بخشی ، خلاقیت بخشی