تاثیر پست مدرنیسم بر شکل گیری الگوهای رفتاری هنر معاصر ایران با نگاهی به کتاب «کنکاشی در هنر معاصر ایران»

جهان هنر از دهه ۱۹۶۰ میلادی کنش های بصری جدیدی را بر جهان هنر غالب کرده است. در این میان، «پست مدرنیسم» همچون یک پارادایم، وظیفه پیکربندی کنش هنری معاصر و نهادهای واضع آن را بر عهده گرفت. پست مدرنیسم این کار را توسط نهادهایی قانو ن گذار و متخصصان انجام داد و از این راه به تعریف رفتارهای هنجاری در قالب دستور تربیتی دست زد و بدین گونه به بسط جهان هنر مطلوب خود پرداخت. پژوهش حاضر به این پرسش می پردازد که: ساختار جهان هنر و اندیشه پست مدرنیسم به مثابه پارادایم مسلط، در طی چند دهه اخیر چگونه بر ساخت هنر معاصر و دستگاه روحانی حاکم بر آن اثر گذاشته است؟ برای پاسخ به این پرسش، باید جهان هنر، معاصر نهادها و کارگزاران آن را مورد مطالعه قرار داد. پژوهش حاضر، در پی ساخت چارچوبی برای فهم این مساله با استفاده از «جامعه شناسی دین» ماکس وبر است. آنجا وبر به نقش نیروهای مذهبی و رابطه­ی میان تصورات دینی و جنبه­های سلوک انسانی در ساخت جامعه اشاره دارد. نهاد کلیسا و دستگاه کشیشی آن، نزدیکی بسیاری با نهادهای جهان هنر معاصر و کارویژه منتقد مورخ دارد. بدین منظور، در این مطالعه موردی، به تحلیل تاثیر کارویژه منتقد مورخ (حمید کشمیرشکن) بر هنر معاصر ایران پرداخته می شود. براساس نتایج این پژوهش، امروزه هنر در معرض عوامل خارج از جهان هنر قرار داشته و آنها در قالب الگوهای بصری مشخص، هنر را به مثابه «کالا» تعریف می کنند. پژوهش حاضر به روش کیفی و با شیوه توصیفی تحلیلی انجام شده و داده های آن به روش اسنادی کتابخانه ای گردآوری شده است.

کلیدواژه ها:

پست مدرنیسم ، پارادایم ، هنر معاصر ، هنر معاصر ایران ، حمید کشمیرشکن