چگونه می توان میزان غیبت و تاخیر دانش آموزان را کاهش داد؟

غیبت و تاخیر دانش آموزان از جمله چالش های مهم نظام آموزشی است که می تواند پیامدهایی همچون افت تحصیلی، کاهش انگیزه یادگیری و تضعیف نظم مدرسه را به دنبال داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی راهکارهای موثر برای کاهش میزان غیبت و تاخیر دانش آموزان در محیط مدرسه است. این پژوهش با رویکرد اقدام پژوهی و با استفاده از روش های مشاهده، تحلیل سوابق حضور و غیاب، گفت وگو با دانش آموزان و والدین و ثبت یادداشت های معلم انجام شد. مداخلات اجراشده شامل ایجاد روابط حمایتی و صمیمی بین معلم و دانش آموز، افزایش جذابیت فعالیت های کلاسی، تقویت انگیزه از طریق تشویق های کلامی و غیرمادی، آگاهی بخشی به والدین، انعطاف پذیری در برخوردهای انضباطی و مشارکت دادن دانش آموزان در برنامه ریزی آموزشی بود. یافته ها نشان داد که به کارگیری این راهکارها موجب افزایش احساس تعلق دانش آموزان به مدرسه، بهبود نگرش آنان نسبت به کلاس درس و در نتیجه کاهش معنادار غیبت و تاخیر شد. نتایج پژوهش بر اهمیت نقش مدرسه و معلم در ایجاد محیطی حمایت گر و انگیزشی برای حضور منظم دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

غیبت دانش آموزان ، تاخیر دانش آموزان ، حضور منظم ، محیط مدرسه حمایتگر ، اقدام پژوهی