سیاست گذاری جذب و بهسازی نیروی انسانی در آموزش و پرورش ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی سیاست گذاری جذب و بهسازی نیروی انسانی در آموزش و پرورش ایران و شناسایی چالش ها، فرصت ها و راهکارهای ارتقاء کیفیت منابع انسانی در مدارس کشور انجام شد. این پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد تحلیل مضمون طراحی شد و جامعه آماری شامل ۳۰ نفر از مدیران مدارس، معلمان و کارشناسان آموزش و پرورش استان خراسان رضوی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که با روش هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و تحلیل اسناد و برنامه های رسمی جمع آوری شد و برای تحلیل از روش تحلیل مضمون استفاده گردید. یافته ها نشان داد که وضعیت جذب نیروی انسانی با چالش هایی نظیر کمبود نیرو، تاخیر در استخدام و معیارهای نامشخص مواجه است، برنامه های بهسازی حرفه ای محدود به دوره های کوتاه و کارگاه های آموزشی بوده و با نیاز واقعی معلمان هماهنگ نیست، نگهداشت و انگیزه نیروی انسانی با مشکلاتی مانند فشار کاری و فرصت های محدود ارتقاء همراه است و استفاده از روش های نوین تدریس با محدودیت های مهارتی و زیرساختی روبروست. نتایج پژوهش نشان می دهد که طراحی سیاست های جامع، شفاف و مبتنی بر نیاز واقعی مدارس، توسعه مهارت های عملی و نرم معلمان، ایجاد فرصت های ارتقاء و انگیزه و فراهم کردن زیرساخت های لازم برای اجرای روش های نوین تدریس می تواند نقش موثری در بهبود کیفیت آموزش و ارتقاء توانمندی نیروی انسانی در آموزش و پرورش ایران داشته باشد و این سیاست ها می تواند مبنای تصمیم گیری و برنامه ریزی کلان در سطح ملی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سیاست گذاری منابع انسانی ، جذب نیروی انسانی ، بهسازی و توسعه حرفه ای