نقش هوش مصنوعی در ارتقای خلاقیت و انگیزش یادگیری دانش آموزان در کلاس های هوشمند

ظهور فناوری های هوش مصنوعی و ادغام آن ها در کلاس های درس هوشمند، پارادایم های سنتی آموزش را با تحولی بنیادین مواجه کرده است. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی نقش این فناوری ها در دو مولفه حیاتی یادگیری، یعنی «انگیزش تحصیلی» و «خلاقیت» می پردازد. مسئله اصلی این مطالعه، واکاوی چگونگی گذر از آموزش های یکسویه و معلم محور به محیط های یادگیری تعاملی و شخصی سازی شده است که در آن ها هوش مصنوعی به عنوان کاتالیزور شناختی عمل می کند. یافته های حاصل از سنتز پژوهش های پیشین نشان می دهد که ابزارهای هوشمند با ارائه بازخوردهای آنی، طراحی سیستم های پاداش تعاملی و کاهش اضطراب ناشی از قضاوت، انگیزش درونی دانش آموزان را به طرز معناداری ارتقا می دهند. همچنین، این فناوری ها با فراهم آوردن بسترهای شبیه سازی و واقعیت افزوده، زمینه را برای تفکر واگرا و شکستن چارچوب های ذهنی کلیشه ای فراهم می کنند. با این حال، بهره برداری موثر از این پتانسیل نیازمند مدیریت هوشمندانه تعامل انسان و ماشین است تا از وابستگی تکنولوژیک جلوگیری شده و کنجکاوی معرفت شناختی به عنوان موتور محرک خلاقیت حفظ گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، کلاس هوشمند ، انگیزش یادگیری ، خلاقیت ، یادگیری شخصی سازی شده